زنان در خانههای خویش نشسته حاجت جنسی شما مردان را برمیآوریم، فرزندان شما را در رحم خویش میپرورانیم. اما از آن طرف میبینیم وظایف مقدس و کارهای بزرگ و ارجمند و پراجر و باارزش به مردان اختصاص یافته و ما محرومیم.

مردانند که توفیق جمعه و جماعت دارند، به عیادت بیماران میروند، در تشییع جنازه شرکت میکنند، حج مکرر انجام میدهند و از همه بالاتر توفیق جهاد در راه خدا دارند. درصورتی که وقتی یک مرد به حج یا جهاد میرود ما زنان هستیم که اموال شما را نگهداری میکنیم، برای جامههای شما نخریسی میکنیم، فرزندان شما را تربیت میکنیم. چگونه است که ما در زحمتها شریک شما مردان هستیم اما در وظایف بزرگ و مقدس و کارهای پراجر و پاداش شرکت نداریم و از همه آنها محرومیم؟».

رسول اکرم نگاهی به اصحاب کرد و فرمود:

«آیا تاکنون از زنی سخنی به این خوبی و منطقی بدین رسایی در امور دین شنیدهاید؟».

یکی از اصحاب گفت:

«خیال نمیکنم این سخن از خود این زن باشد.»

رسول خدا به جواب این مرد اعتنا نکرد. رو کرد به اسماء و فرمود: