مسئلۀ حجاب ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢٩ - استیذان
میشود.
راسل در یکی از کتابهایش به نام در تربیت یکی از چیزهایی که از جمله اخلاقبی منطق و به اصطلاح «اخلاق تابو» میشمارد همین مسأله پوشانیدن عورت است.
وی میگوید چرا پدران و مادران اصرار میورزند که عورت خود را از بچه بپوشانند؟
این اصرار خود سبب تحریک حس کنجکاوی بچهها میگردد. اگر کوشش والدین برای کتمان عضو تناسلی نباشد چنین کنجکاوی کاذبی وجود پیدا نخواهد کرد. باید والدین عورت خود را به بچهها نشان بدهند تا آنها هرچه که وجود دارد از اول بشناسند.
بعد اضافه میکند: لااقل گاهی اوقات- مثلًا هفتهای یک بار- در صحرا یا حمام برهنه شوند و عورت خود را در معرض دید بچهها قرار دهند.
راسل مسأله مخفی کردن عورت را یک «تابو» میداند. «تابو» از موضوعات بحث جامعه شناسی است و به تحریمهای ترسآور و بیمنطق گفته میشود که در میان ملل وحشی وجود داشته و دارد. به عقیده امثال راسل اخلاق رایج در جهان متمدن امروز نیز پر از «تابو» است.
عجیب است که بشر به نام تمدن میخواهد به قهقرا و توحش بازگردد. در قرآن کریم کلمه «الْجاهِلیةُ الْاولی» وارد شده است. شاید اشعار به همین جهت باشد که جاهلیت قدیم نخستین جاهلیت بوده است. در بعضی از روایات آمده است که «ای سَتَکونُ جاهِلیةٌ اخْری» یعنی مفهوم آیه این است که به زودی یک جاهلیت دیگر هم به وجود خواهد آمد.
قرآن به دنبال دستور ستر عورت میفرماید: «ذلِک ازْکی لَهُمْ» یعنی این برای ایشان پاکیزهتر است؛ پوشیدن عورت یک نوع نظافت و پاکی روح است از اینکه بشر دائماً درباره مسائل مربوط به اسافل اعضا بیندیشد.
قرآن با این جمله میخواهد فلسفه و منطق این کار را بیان کند، درحقیقت میخواهد پاسخی به اهل جاهلیت قدیم و جدید بدهد که این ممنوعیتها را