این آیه علی الظاهر میتواند قرینه باشد که مقصود از جمله «اوِالطِّفْلِ الَّذینَ لَمْ یظْهَروا عَلی عَوْراتِ النِّساءِ» که در آیه پوشش آمده است و قبلًا دو احتمال در معنی آن دادیم اطفال نابالغ است نه اطفال غیرممیز.

و اما استثنائی که درباره مسأله پوشش است: «وَالْقَواعِدُ مِنَ النِّساء اللّاتی لایرْجونَ نِکاحاً فَلَیسَ عَلَیهِنَّ جُناحٌ ...».

این سومین استثناست در مسأله پوشش. استثنای اول و دوم در آیه ٣١ همین سوره و استثنای سوم در این آیه آمده است. در اینجا میفرماید:

«زنان از پاافتادهای که امیدی به ازدواج ندارند میتوانند لباس روی خود را بر زمین نهند مشروط بر اینکه نخواهند خودنمایی و خودآرایی بکنند. در عین حال اگر جانب عفاف را رعایت کنند و خود را پوشیده دارند بهتر است و خدا شنوا و داناست.».

مقصود از «قواعد» کیانند؟ مقصود زنان سالخوردهای هستند که از جنبه زن بودن بازنشسته شدهاند، یعنی دیگر مطلوب مرد- از نظر جنسی- واقع نمیشوند و لذا امیدی به ازدواج ندارند. ممکن است طمع داشته باشند ولی امید ندارند. جمله «انْ یضَعْنَ ثِیابَهُنَ» میفهماند که زن دو نوع لباس دارد: یکی لباس بیرون و دیگر لباس داخل منزل. آنچه رخصت داده شده است این است که زنان سالخورده میتوانند لباس رو را دربیاورند ولی در عین حال به آنها اجازه خودنمایی و خودآرایی داده نشده است.

در روایات اسلامی حدود برداشتن پوشش برای زنان سالخورده تعیین گردیده است و ذکر شده که جایز است روسری خود را بردارند: