مسئلۀ حجاب ط-صدرا
(١)
مقدمه مؤلف
١١ ص
(٢)
بخش اول تاریخچه حجاب
١٩ ص
(٣)
بخش دوم علت پیدا شدن حجاب
٣١ ص
(٤)
ریاضت و رهبانیت
٣٣ ص
(٥)
عدم امنیت
٤٢ ص
(٦)
استثمار زن
٤٧ ص
(٧)
حسادت
٥٣ ص
(٨)
عادت زنانگی
٥٩ ص
(٩)
بالابردن ارزش
٦٢ ص
(١٠)
بخش سوم فلسفه پوشش در اسلام
٦٩ ص
(١١)
بخش چهارم ایرادها و اشکالها حجاب و منطق
٨٩ ص
(١٢)
حجاب و اصل آزادی
٩٢ ص
(١٣)
رکود فعالیتها
٩٦ ص
(١٤)
افزایش التهابها
١٠٢ ص
(١٥)
بخش پنجم حجاب اسلامی
١١٣ ص
(١٦)
استیذان
١١٨ ص
(١٧)
آیات دیگر
١٤٨ ص
(١٨)
همسران پیغمبر
١٥٤ ص
(١٩)
حریم عفاف
١٥٧ ص
(٢٠)
حدود پوشش
١٦٥ ص
(٢١)
بررسی
١٦٥ ص
(٢٢)
چهره و دو دست ( وجه و کفّین )
١٦٨ ص
(٢٣)
ادلّه موافق
١٧٢ ص
(٢٤)
ادلّه مخالف
١٨٦ ص
(٢٥)
1 سیره مسلمین
١٨٦ ص
(٢٦)
2 ملاک
١٩٠ ص
(٢٧)
3 روایت
١٩٥ ص
(٢٨)
4 خواستگاری
١٩٦ ص
(٢٩)
5 آیه « جِلباب »
١٩٩ ص
(٣٠)
شرکت زن در مجامع
٢٠١ ص
(٣١)
توصیه های اخلاقی
٢١٥ ص
(٣٢)
نه حبس و نه اختلاط
٢١٩ ص
(٣٣)
فتواها
٢٢١ ص
(٣٤)
حس احتیاط
٢٢٨ ص
(٣٥)
کتمان یا اظهار؟
٢٣٠ ص
(٣٦)
دو مسأله دیگر
٢٣٦ ص
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص

مسئلۀ حجاب ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٨ - ادلّه موافق

پوشانیدن سر واجب نیست. لذا سؤال را مخصوص زنهای آزاد قرار داده است.) در پاسخ فرمود: نه، خواجگان بر دختران پدرم امام موسی بن جعفر علیه السلام وارد میشدند و آنها هم روسری نداشتند.

پرسیدم آیا آن خواجگان آزاد بودند یا برده؟ فرمود آزاد نبودند. پرسیدم اگر آزاد باشند باید سرها را از ایشان بپوشند؟ فرمود: نه.

در اینکه آیا خواجه و برده به زن محرم است یا نه، در تفسیر آیات بحث کردیم.

اکثر فقها میگویند محرم نیست ولی در هر حال دلالت این روایات- و روایات زیاد دیگر در این مورد با همه اختلافی که از سایر جهات دارند و در کافی و وسائل و سایر کتب حدیث مذکور است- بر اینکه استثنای چهره مفروغٌ عنه و مسلّم به شمار میرفته قابل تشکیک نیست.

د. در مورد زنان اهل ذمّه [١]:

السَّکونی عَنْ ابی عَبْدِاللَّهِ علیه السلام قال: قالَ رَسولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله: لا حُرْمَةَ لِنِساءِ اهْلِ الذِّمَّةِ انْ ینْظَرَ الی شُعورِهِنَّ وَ ایدیهِنَ [٢].

سکونی (از اهل تسنن است و از حضرت صادق زیاد روایت دارد و مورد قبول و اعتماد علمای شیعه است) از امام صادق نقل کرده است که فرمود: پیغمبر فرمود:

حرام نیست که به موها و دستهای زنان اهل ذمّه نظر بشود.

ابُوالْبَخْتَری عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ ابیهِ عَنْ عَلی بْنِ ابی طالِبٍ علیه السلام: لابَأْسَ


[١]. یعنی مردمی که مسلمان نیستند ولی پیرو یکی از ادیان قدیم آسمانی میباشند و در پناه دولت اسلامی طبق قرارداد زندگی میکنند.[٢]. وسائل ج ٣/ ص ٢٦[٣]. وسائل ج ٣/ ص ٢٦

مسئلۀ حجاب، ص: ١٧٩

بِالنَّظَرِ الی رُؤوسِ النِّساءِ مِنْ اهْلِ الذِّمَّةِ [٣].

علی علیه السلام فرمود: نگاه به سر زنان اهل ذمّه جایز است.

در این مسأله که نظر به زنان اهل کتاب جایز است فقها و مجتهدین متفق میباشند.

الّا اینکه جمعی از فقها قیدی را اضافه کردهاند و آن این است که باید به مقداری که در زمان پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله بین خود اهل ذمّه متداول بوده است اکتفا کرد، یعنی باید دید چه مقدار را در آن زمانها نمیپوشانیدهاند، نگاه کردن به همان مقدار جایز است

(آن هم بدون تلذّذ و ریبه) و اما این اندازه که در این زمانها برهنه شدهاند نگاه به آن جایز نیست.

ولی عقیده دیگران این است: هر اندازه از بدن آنها که معمولًا خودشان در ملأ عام نمیپوشند نظر به آن مانعی ندارد هرچند در زمان پیغمبر اکرم کمتر از آن را باز میگذاشتهاند.

ه. در مورد زنان بیابان نشین:

عَبّادُ بْنُ صُهَیبٍ: سَمِعْتُ ابا عَبْدِاللَّهِ علیه السلام یقولُ: لا بَأْسَ بِالنَّظَرِ الی رُؤوسِ نِساءِ اهْلِ تِهامَةَ وَالْاعْرابِ وَ اهْلِ السَّوادِ وَالْعُلوجِ لِانَّهُمْ اذا نُهوا لا ینْتَهونَ [١].

حضرت صادق علیه السلام فرمود: نگاه کردن به سر زنان تهامه، بادیه نشینان، دهاتیهای حومه [٢] و علجها (غیرعربهای بیسواد که در

______________________________
(٢). همان