هرکس که تقلیدمیکنند عملًا باید تابع فتوای مرجع تقلید خودشان باشند. آنچه ما میگوییم با فتوای بعضی از مراجع تقلید تطبیق میکند و ممکن است با فتوای بعضی دیگر تطبیق نکند (هرچند فتوای مخالفی وجود ندارد، هرچه هست به اصطلاح احتیاط است نه فتوای صریح). غرض ما از این بحث این است که شما با متون اسلام از نزدیک آشنا شوید و به منطق متین و محکم اسلام مجهز گردید.

همه میدانیم امروز قشر عظیمی از اجتماع که به غلط خود را «روشنفکر» معرفی میکنند با نظر بدبینی به اسلام در مسائل مربوط به زن نگاه میکنند، نمیدانند اسلام چه گفته است و با فلسفه اجتماعی اسلام آشنا نیستند و لهذا بدبینیهای آنها صددرصد بی اساس است. این دسته نه تنها به پیروی از شهوات خود عملًا مقید به حجاب و عفاف نیستند بلکه چون با حجاب اسلامی و منطق آن آشنا نیستند اعتقاد پیدا کردهاند که این یک خرافه است، دستوری است که موجب بدبختی بشر است و همین فکر سبب دوری بلکه بیگانگی و خروج آنها از اسلام شده است.

اگر تنها عمل نکردن و پیروی از شهوات بود سهل بود؛ موضوع، موضوع انکار اسلام و بیاعتقادی است. شما باید با منطق و فلسفه اجتماعی اسلام از نزدیک آشنا شوید تا بتوانید جواب آن اشخاص را در برخوردها بدهید.

بدیهی است تنها خواندن رسالههای عملیه و آگاهی بر متون فتواها برای این منظور کافی نیست، بحثی استدلالی، هم از جنبه نقل و هم از جنبه فلسفه اجتماعی لازم است.

این جهت است که این بحث را بر ما ضروری و لازم کرده است و این است محرک ما در بحث استدلالی با بیان ادلّه و مدارک این مسأله.

اما اینکه زن نسبت به محارم خود تا چه اندازه حق دارد پوشش نداشته باشد، روایات و فتاوی مختلف است. آنچه از یک عده روایات استنباط میشود و بر طبق آن نیز بعضی از فقها فتوا دادهاند این است که از ناف تا زانو از محارم