ولايت فقيه : رهبري در اسلام - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٣٣ - لسان قرآن كريم در قطع ولايتهاى باطل

الكافرين يجاهدون فى سبيل الله و لايخافون لومة لائم ذلك فضل الله يؤتيه من يشاء والله واسع عليم انما وليكم الله و رسوله والذين آمنوا الذين يقيمون الصلوة و يؤتون الزكوة و هم راكعون و من يتول الله و رسوله والذين آمنوا فان حزب الله هم الغالبون ﴾ - مائده]( ٥٦ - ٥١ : .

در قرآن كريم هر جا سخن از دين مشترك به ميان آيد , و يا سخن از اعلام نرمش و مانند آن باشد , از يهود و نصارى با عنوان( اهل كتاب) ياد مى شود . چون اين عنوان به دليل علاقه اى كه انسان به كتب آسمانى دارد , جاذبه دار است . اما هر جا سخن از اعلان انزجار و تبرى است , از آنان به عنوان يهود و يا نصارى ياد مى گردد . در آيات فوق نيز , چون سخن از تبرى است از آنان با همين عنوان ياد كرده مى فرمايد :

﴿ يا ايها الذين امنوا لا تتخذوا اليهود و النصارى اولياء ﴾ - (

اى كسانى كه ايمان آورديد , يهود و نصارى را دوست خود نگيريد .

دليل اين مطلب آن است كه , جامع يك ملت و امت همان محبت است . كسى كه محبت آنها را در دل جاى دهد , زمينه گرايش او به آنها پيدا مى شود . چرا كه حب و بغض , مانع نگرش و داورى صحيح مى گردد , تا آنجا كه گفته اند( حب الشى ء يعمى و يصم) همانطور كه( بغض الشى ء يعمى و يصم) .

به دليل نقشى كه محبت در روابط ملتها و امتها داراست آيه مذكور مى فرمايد :