شش مقاله : جهان بيني الهي و جهان بيني مادي - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٩٠ - گريز از طرح صحيح

ميدهد كه منتج به تقدم شعور بر ماده ميشود , و مدعى است كه فيزيك جديد در آخرين نظر خود به اين نقطه رسيده است .

ما قبلا نظر وى را درباره جهان نقل كرديم كه مدعى بود : (( جهان به انديشه من , مجموعه اى از نقطه ها و جهشهاى فاقد وحدت , فارغ از مداومت , عارى از نظم و ترتيب و خالى از هر محتواى ديگرى است كه مساله آموز عشق باشد )) .

پس آنچه ما از جهان به صورت ابعاد , وحدتها , استمرار و نظامها درك ميكنيم , از نظر راسل , صرفا انديشه است و به جهان واقع ارتباط ندارد .

مدعى بود : (( در واقع اگر تعصب و عادت را كنار بگذاريم , بندرت ميتوان حتى از اين نظر كه اصولا دنيائى وجود دارد دفاع كرد , نظريات فيزيكدانان آنانرا ناگزير از نكات فوق ميكند )) .

اگر اين , ايده آليسم نيست , پس ايده آليسم چيست ؟ معلوم ميشود ميتوان هم ايده آليست بود و هم منكر خدا و ماوراء طبيعت .

مدعى بود : (( از نظر فيزيك امروز , خورشيد چيزى جز امواج احتمالات نيست , اگر بپرسيد آنچه احتمال ناميده ميشود چيست ؟ يا امواج در كدام اقيانوس سير ميكند ؟ فيزيكدان مانند ديوانه اى جواب مى دهد كه : به قدر كافى از اين سخنان گفته و شنوده ايم , فرض كنيد مساله را جز اين گرفتيم آنوقت چى ؟ با وجود اين اگر اصرار بورزيد خواهد گفت كه امواج در فورمول او و فورمول او در انديشه او است )) .

آيا آنچه آقاى آقا ناسيف آنرا (( ايده آليسم ذهنى )) ناميده بيش از اين چيزى است كه اين آقاى فيزيكدان و رياضى دان و منكر خدا و ماوراء طبيعت و ماترياليست قرن بيستم ميگويد ؟ !