شش مقاله : جهان بيني الهي و جهان بيني مادي - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٠١ - راه شناخت

آنجا هستى ؟ و بلافاصله بشنويد : (( اوه , بله مگر نمى بينى ؟ ! )) لكن اگر همه اينها را شاهد بگيريد به اينكه او آنجا است , نقطه نظر اين بحث را در نيافته ايد ... )) [١] .

مقصود راسل اينست كه حتى وجود فردى مثل آقاى جونز براى رفيق و دوستش يك نوع استنباط است نه يك اطلاع و مشاهده مستقيم , ولى راسل به حكم اينكه يگانه شناخت منطقى كه قبلا مورد قبول قرار داده , اين مى داند كه مورد شناسائى مستقيما تحت مطالعه در آمده باشد و يا لااقل نتيجه يك تعميم باشد , در صورتيكه وجود آقاى جونز , نه مستقيما مشهود انسان واقعه ميشود , و نه نتيجه تعميم مشهودها به غير مشهودها است , پس نتيجه ميگيرد منطقا وجود آقاى جونز مشكوك است و از نظر علمى غير قابل اثبات .

اين نتيجه گيرى غلط , ناشى از سيستم منطقى و فلسفى غلط راسل در باب شناخت منطقى است كه بعدا توضيح خواهيم داد .

نكته ديگر كه بايد ياد آورى شود , اينست كه تنها يك ذهن فلسفى در وجود كسى مانند آقاى جونز شك ميكند , ذهن ساده عاميانه هرگز شك به خود راه نمى دهد , چرا ؟

آيا از قبيل شك در بديهيات است ؟ البته نه .

آيا كودك و يا انسان عامى آنگاه كه در برابر آئينه ميايستد و صورت خويش را در درون آئينه مى بيند , شك ميكند كه آن صورت واقعا در درون آئينه وجود دارد ؟ و حال آنكه يك ذهن علمى شك ندارد در اينكه در درون آئينه صورتى وجود ندارد .