پس از اينكه محمد بن شهاب وابسته به دستگاه خلافت ميشود , هيچ مانعى نداشته است كه عليه امام سجاد ( ع ) و تشكيلات خاندان علوى هم احاديثى جعل كند , كه در اين مورد دو حديث را در كتاب[ ( اجوبة مسائل جار الله] ( تأليف مرحوم سيد عبدالحسين شرف الدين يافتم كه در يكى از اين دو روايت , محمدبن شهاب ادعا مى كند كه اميرالمؤمنين ( ع ) جبرى بوده ! و به پيغمبر استناد ميدهد كه مراد از [ ( انسان] ( در آيه :

[ ( و كان الانسان اكثر شيى جدلا ] (

اميرالمؤمنين است ! العياذ بالله .

در روايت ديگرى نقل مى كند كه حمزه سيد الشهداء , شراب خورده بود . جعل اين دو روايت فقط براى اين است كه از جبهه قدرتمندان سياسى كه همان عبدالملك و خاندان بنى اميه مى باشند در مقابل ائمه هدى عليهم السلام حمايت شود , و خاندان پيامبر و سلسله اولاد آن بزرگوار را كه در مقابل امويون قرار داشتند از صورت مسلمانان تر از اول خارج كند و آنان را اينچنين معرفى كند كه از جهت دلبستگى و عمل به احكام دين يا در حد متوسط و يا قاصر و در سطح مردم معمولى و يا پائين تر از آنانند !

اين روايت هم نشان دهنده وضعيت محمدبن شهاب زهرى در دوران وابستگى او به دربار حكومت است كه البته اگر در زندگى زهرى مطالعه شود , وضعيت اجتماعى و فكرى او كاملا مشخص ميشود و من اين را موكول مى كنم به كتابهاى رجال كه شرح حال او را به تفصيل نقل كرده اند .

خوب , چنين شخصى كه در دستگاه حكومت قرب و منزلت زيادى دارد و از جاه و جلال و نفوذ فكرى در ميان مردم برخوردار