همانگونه كه ميدانيم خلفاى ستمگر و جائر براى اينكه بتوانند بر مردمى كه معتقد به اسلام بودند , حكومت داشته باشند , چاره اى نداشتند جز اينكه ايمان قلبى مردم را نسبت به آنچه كه ميخواستند انجام دهند , جلب كنند . زيرا آن روز هنوز زمان زيادى در صدر اسلام نگذشته بود و ايمان قلبى مردم به اسلام به قوت خود باقى بود اگر مردم مى فهميدند بيعتى كه با اين ظالم كرده اند بيعت درستى نيست , و اين ظالم شايسته خلافت رسول الله ( ص ) نيست بدون شك تسليم او نمى شدند . اگر اين مطلب را نسبت به همه مردم نپذيريم , مطمئنا در جامعه اسلامى افراد زيادى بودند كه از روى ايمان قلبى , وضع غير اسلامى دستگاه خلفا را تحمل مى كردند يعنى تصور مى كردند كه اين وضع اسلامى است . بهمين جهت بود كه خلفاى جور , حداكثر استفاده را از محدثين و علماى دينى آن زمان مى كردند , و آنها را به آنچه كه خود مايل بودند وادار مى ساختند . و از آنها ميخواستند , احاديثى را از زبان پيامبر و صحابه بزرگ آن حضرت طبق ميل و خواسته آنها جعل كنند .

نمونه هائى از جعل حديث :

در اين زمينه مواردى داريم كه خيلى تكان دهنده است . به عنوان نمونه اين حديث را نقل مى كنم :