اگر دانشجو بود زير نظر و تحت تعقيب و احيانا اخراج از دانشگاه , اگر طلبه بود در حال فرار , باز داشت و يا تبعيد , اگر ادارى بود در حال معزول بودن و معلق شدن و غير ذلك . يعنى در هر قشرى از قشرها در دوران رژيم گذشته , اگر كسى اهل مبارزه بود نوعى ناكامى در زندگى ماديش وجود داشت . حتى كسانيكه علاقمند به انقلاب بودند و مبارزه مى كردند از رفتن حج مثلا محروم مى ماندند ! با اينكه مكه رفتن يك كار عبادى است اما كسى كه آن روز با دستگاه مبارزه مى كرد اجازه مكه رفتن پيدا نمى كرد يا خيلى بزحمت پيدا مى كرد و همچنين اجازه هيچ مسافرتى باو نميدادند يا خيلى به زحمت مى دادند .

طبيعتا آن عده اى كه اهل مبارزه اند يك ناكاميهائى در زندگى معمولى شان دارند , در حالى كه ديگران از آسايشها و رفاههاى زيادى برخوردارند . خطر بزرگى كه مبارزين را تهديد ميكند اينستكه اينها به آن رفاه گرايش پيدا كنند , رفاهى كه جز به قيمت دست شستن از مبارزه مقدس بدست نخواهد آمد .

امام ( ع ) در اين بيان , بيشترين تكيه اش روى اين نكته است كه مردم را از رفاه معمولى اين زندگى هاى جلوه دار و متلالى كاذب معمولى كه جز به قيمت نزديك شدن به طواغيت بدست نمى آيد بر حذر بدارد . لذا شما در همين بيان و در بسيارى از بيانات و روايات كوتاه امام سجاد ( ع ) كه نقل شده است اين آهنگ را مى بينيد و بگوش شما مى خورد كه امام . مردم را از دنيا پرهيز ميدهد .

از دنيا پرهيز دادن يعنى چه ؟ يعنى مردم را از جذب شدن بجريانى كه بانسان رفاه مى دهد تا ايمان را بگيرد و باو امتياز ميدهد تا ازتندى مبارزه او بكاهد , مصون و محفوظ بدارد و اين در خطاب به مؤمنين است . اما در خطاب