امام سجاد ( ع ) موضعگيرى بسيار سخت و تندى در برابر اين شخص كرده كه اين موضعگيرى در يك نامه منعكس شده است . البته ممكن است كسى فكر كند كه يك نامه مگر تا چه حدى مى تواند نشان دهنده اين موضعگيرى تند باشد , اما با توجه باينكه مضمون اين نامه نسبت به خود زهرى و هم چنين نسبت به دستگاه حاكم بسيار شديد است , و اين نامه منحصر به محمد بن شهاب نميشود بلكه بدست ديگران نيز مى افتد و بتدريج از زبان , به زبان و از دهان , به دهان مى گردد و در تاريخ براى هميشه مى ماند همچنانكه در تاريخ مانده است و امروز پس از گذشت بيش از هزار و سيصد سال , ما درباره اين نامه بحث مى كنيم با توجه باين امور , ميتوان فهميد كه اين نامه چه ضربه كارى مى تواند بر قدرت شيطانى و مصنوعى اينگونه علماء وارد آورد .

البته اين نامه خطاب به محمد بن شهاب است ولى افراد ديگرى همانند او را نيز در بر مى گيرد . معلوم است كه وقتى اين نامه بدست مسلمانان بخصوص شيعيان آن زمان برسد , دست بدست بگردد , چه بى اعتبارى شديدى براى اينگونه افراد دربارى بوجود مى آورد .

[١]در جائى ديدم كه يكبار محمد بن شهاب وارد مسجد الحرام شد و هيئت حاكمه آنقدر براى او تشريفات چيده بود كه وقتى آن عده از علماء و محدثين ديگرى كه در مسجد بودند اين دستگاه را ديدند همه دچار شگفتى شدند .