جز آنكه امام است , و بايد زمينه كار آينده را براى حكومت الهى و اسلامى فراهم كند . زبان گويائى براى خون هاى ريخته شده عاشورا است . امام سجاد در اينجا در حقيقت خودش نيست , بلكه زبان خاموش حسين ( ع ) بايد در سيماى اين جوان انقلابى در شام و در كوفه تجلى كند . اگر آن جا امام سجاد , اينچنين تند و برنده و تيز و صريح مسائل را بيان نكند , در حقيقت زمينه اى براى كار آينده او باقى نمى ماند , چون زمينه كار آينده او خون جوشان حسين بن على ( ع ) بود , چنانكه زمينه براى همه قيام هاى تشيع در طول تاريخ , خون جوشان حسين بن على ( ع ) است . نخست بايد بمردم هشدار بدهد سپس پرتو اين هشدار جز با اين زبان تند و تيز امكان پذير نيست .

نقش امام سجاد ( ع ) در اين سفر نقش حضرت زينب عليها السلام بود , يعنى پيام آور انقلاب حسين بن على ( ع ) . اگر مردم بدانند كه حسين كشته شد و چرا كشته شد و چگونه كشته شد , آينده اسلام و آينده دعوت اهل بيت بنوعى خواهد بود و اگر ندانند نوع ديگرى , بنابر اين براى آگاهى وگسترش اين شناخت در سطح جامعه بايد همه سرمايه ها را بكار انداخت وتا هر جا ممكن است اين كار را انجام داد . لذا امام سجاد مانند سكينه , مانند فاطمه صغرى , مانند خود زينب عليهاسلام , و مانند تك تك اسيران ( هر كسى بقدر توان خويش ) يك پيام آور است , همه اين نيروها بايد گردهم آيند تا بتوانند خون جوشان بغربت ريخته شده امام حسين ( ع ) را بتمام مناطق بزرگ اسلامى ببرند , يعنى از كربلا شروع كرده و بمدينه برسانند . هنگامى كه امام سجاد ( ع ) وارد مدينه شدند , در برابر زبان و چشم و چهره جستجو و پرسنده مردم بايد حقايق را بيان كنند و اين اولين اقدام است , لذا اين فصل كوتاه از زندگى امام سجاد , فصلى