اعتبار زيارت عاشورا - كريمى، حسين - الصفحة ١٠ - سخنى پيرامون لعن
و بالاخره با اين زيارت، زائر به دنبال آن است كه حيات و ممات خويش را همانند زندگى و شهادت ائمه طاهرين (ع) قرار دهد.
ما معتقديم تا كسى از خصوصيات و تفسير زيارت شريف عاشورا آگاه نگرديده، نبايد لب به اعتراض گشايد و خود را تسليم جهالت و نادانى خويش سازد و خاطرات و خواطر ذهنى و قلبى خويش را بدون آنكه پشتوانه علمى و مستندات فكرى و دقيق داشته باشد، بيرون ريزد. متأسفانه گاه ديده مىشود برخى افراد كم اطلاع درباره متن اين زيارت شبههافكنى مىكنند و مىگويند اين همه لعن و نفرين چرا؟! گاه مىگويند آيا اساساً در دين اسلام لعن و نفرين وجود دارد؟! آيا با لعن مىتوان در خود حالت معنوى را ايجاد كرد؟!
اينان غافل از آن هستند كه تبرّى جستن از غير خدا و شرك و ظلم و گناه، از فروع دين محسوب مىگردد و چه بسا دو اصل مهم تولّى و تبرّى بر همه فروع ديگر از قبيل نماز و روزه مقدّم باشد.
اين گروه غافلاند از اينكه اساساً براى تقرّب به موجود واقعى و محبوب حقيقى، بايد از آنچه كه انسان او را از آن واقعيت دور مىسازد، تبرّى جست. تبرّى و تولّى به منزله دو بال هستند كه هر كدام با ديگرى معنا مىپذيرد.
اين دسته غافلاند از اينكه آگاهى اجمالى به قرآن كريم، انسان را متوجه اين كار حكيمانه حقتعالى مىسازد كه آنانكه هيچ اميدى به هدايتشان نيست و سدّ راه ايمان مؤمنان و اسلام مسلمانان مىشوند، بايد از رحمت حقتعالى دور گردند و اساساً سنت خداوند متعال بر اين است كه چنين افرادى در متن واقع عالم هميشه از رحمت الهى دورند و پيوسته مورد لعن خداوند مىباشند و اين نفرين مؤمنان بر