تلقيح مصنوعى - فاضل لنكرانى، محمدجواد - الصفحة ٩٣ - نقد و بررسى استدلال به آيه

لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ» مِنْ أَنْ تَنْظُرَ إِحْدَاهُنَّ إِلَى فَرْجِ أُخْتِهَا وَ تَحْفَظَ فَرْجَهَا مِنْ أَنْ يُنْظَرَ إِلَيْهَا وَ قَالَ: كُلُّ شَيْ‌ءٍ فِي الْقُرْآنِ مِنْ حِفْظِ الْفَرْجِ فَهُوَ مِنَ الزِّنَا إِلَّا هَذِهِ الآْيَةَ فَإِنَّهَا مِنَ النَّظَر [١].

خداوند تبارك و تعالى فرموده است: به مؤمنين بگو كه چشمان خود را بپوشانند و فرج‌هاى خود را حفظ كنند، از اين حفظ كنند كه به عورت‌هاى آنها نگريسته شود، و اينكه شخص به عورت برادرش نگاه كند و فرجش را حفظ كند از اينكه بدان نگاه شود. و فرمود: به زن‌هاى مؤمن بگو كه چشمان خود را بپوشانند و فرج‌هاى خود را حفظ كنند، از اينكه يكى از آنها به فرج خواهرش بنگرد، و فرج خود را حفظ كنند از اينكه بدان نگريسته شود. حضرت فرمودند: در هر كجاى قرآن كه دستور به حفظ فرج داده شده، حفظ آن از زنا مراد است، مگر اين آيه، كه آن حفظ از نگاه كردن است.

كلينى اين روايت را با سند زير نقل كرده است:

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ بَكْرِ بْنِ صَالِحٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ بُرَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو الزُّبَيْرِيُّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ.

در اين سند بكر بن صالح است كه او را ضعيف مى‌داننند و ابو عمرو الزبيرى نيز مجهول است، پس اين روايت از جهت سند بنا بر مشهور

[١]. الكافي ٢: ٣٥، باب في أنّ الايمان مبثوث لجوارح البدن كلّها، حديث ١، وسائل الشيعة ١٥: ١٦٥، أبواب جهاد النفس، باب ٢، حديث ١.