تَکُونَ مِنَ الْجاهِلِینَ» [١]؛ یعنی خدای تعالی فرمود: ای نوح! البته؛ او (که فرزند تو است) از اهل دین تو نیست. البته، عمل او ناصالح است؛ پس چیزی را که بدان آگاهی و علمی نداری، از من درخواست مکن. البته، تو را از جهل و نادانی درباره عقاید فرزندت منع می‌کنم تا از جاهلان نباشی. استناد به آیات دیگر قرآن‌

مراد از اهل، اهلیت دینی داشتن است؛ چنان‌که در شأن اسماعیل علیه السّلام فرمود: اهل خود را به نماز و به زکات امر می‌فرمود و نزد پروردگار خویش پسندیده بود: «وَ اذْکُرْ فِی الْکِتابِ إِسْماعِیلَ إِنَّهُ کانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ کانَ رَسُولًا نَبِیًّا وَ کانَ یَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ وَ کانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِیًّا.» [٢]
و به پیامبر صلّی اللّه علیه و آله امر می‌کند، اهل خودت را به نماز امر کن و بر آنان صبر و شکیبایی پیشه کن: «وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَیْها.» [٣]

٦. معنای ششم موعظه‌

اشاره

یکی از معانی و مفاهیم موعظه، همه داستان‌های قرآن است از اخبار پیامبران که برای پیامبر اسلام صلّی اللّه علیه و آله بیان شده است: «وَ کُلًّا نَقُصُّ عَلَیْکَ مِنْ أَنْباءِ الرُّسُلِ ما نُثَبِّتُ بِهِ فُؤادَکَ وَ جاءَکَ فِی هذِهِ الْحَقُّ وَ مَوْعِظَةٌ وَ ذِکْری لِلْمُؤْمِنِینَ» [٤]؛ یعنی: و همه داستان‌هایی که از اخبار پیامبران بر تو (ای محمّد صلّی اللّه علیه و آله!) بیان می‌کنیم، چیزهایی است که به واسطه آنها دل تو را تقویت و باثبات می‌گردانیم، و در این سوره، حقیقت بر تو آمده (اگرچه قرآن همه‌اش حق است) و آنها موعظه و تذکّر است برای مؤمنین).

استناد به آیات دیگر قرآن‌

قرآن‌که بر پیامبر صلّی اللّه علیه و آله نازل شده، مسلمانان را کفایت می‌کند. در تلاوت آیات آن، رحمت و یادآوری است برای مؤمنین: «أَ وَ لَمْ یَکْفِهِمْ أَنَّا أَنْزَلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ یُتْلی عَلَیْهِمْ إِنَّ فِی ذلِکَ لَرَحْمَةً وَ ذِکْری لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ» [٥]

[١]. هود/ ٤٦.
[٢]. مریم/ ٥٥- ٥٤.
[٣]. طه/ ١٣٢.
[٤]. هود/ ١٢٠.
[٥]. عنکبوت/ ٥١.