فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٧١٥ - اشاره

الْکِتابِ وَ الْحِکْمَةِ یَعِظُکُمْ بِهِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ عَلِیمٌ» [١]؛ یعنی: و هنگامی که زنان را طلاق می‌دهید، پس تا رسیدن به نزدیک پایان عدّه طلاق، با حسن نیت و به نحو خداپسندانه به آنان مراجعه کنید، یا اگر رغبتی ندارید به خوبی آنان را رها نمایید، و از روی سوء نیت و متضرّر شدن آنان، به آنها مراجعه نکنید تا به آنها ظلم و ستم نمایید، و هرکس چنین کند به خودش ظلم نموده است، و آیات خدا را (که به شما امر می‌کند در طلاق، یا به خوبی به او مراجعه کنید، یا به خوبی او را رها کنید) به مسخره نگیرید، و نعمت خدا را به اسلام و به نبوّت محمّد صلّی اللّه علیه و آله، و آنچه را از کتاب (یعنی قرآن) و حکمت بر شما نازل شد، به یاد آورید که شما را با آنچه در قرآن نازل گردیده و حکمتی که مترتّب بر آیات است، پند و اندرز می‌دهد، و با پرهیز از گناهان، از عذاب خدا بپرهیزید و بدانید که البته، خدای متعال از افعال شما و از هرچیز دیگر بسیار آگاه است. استناد به آیات دیگر قرآن‌

قرآن، حکمت و موعظه حسنه است و خدای متعال به پیامبرش دستور می‌دهد که به وسیله حکمت و موعظه حسنه، قرآن، به راه پروردگارت دعوت کن: «ادْعُ إِلی سَبِیلِ رَبِّکَ بِالْحِکْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ.» [٢]

٣. معنای سوم موعظه‌

اشاره

یکی از معانی و مفاهیم موعظه، پند و اندرز شوهران است با نصیحت به ترس از خدا به همسرانی که بیم آن دارند که از طاعت آنها سر باز زنند و طریق مخالفت با آنها را پیش گیرند: «الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَی النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ حافِظاتٌ لِلْغَیْبِ بِما حَفِظَ اللَّهُ وَ اللَّاتِی تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَ اهْجُرُوهُنَّ فِی الْمَضاجِعِ وَ اضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَکُمْ فَلا تَبْغُوا عَلَیْهِنَّ سَبِیلًا إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلِیًّا کَبِیراً» [٣]؛ یعنی مردان قیام‌کنندگان و تسلّطدارندگان بر زنانند در تدبیر و تأدیب آنان

---

[١]. بقره/ ٢٣١.
[٢]. نحل/ ١٢٥.
[٣]. نساء/ ٣٤.