فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٥٧٤ - اشاره

قسط، به معنای عدل است در داوری و قضاوت بین رسولان الهی و امّت آنان: «وَ لِکُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ.» [١]؛ یعنی برای هر امّتی (یعنی جماعتی که بر دین و طریقی واحدند)، فرستاده‌ای از جانب خدای تعالی است، پس چون رسول آنان بیاید (یعنی رسالت را به آنان ابلاغ کند، گروهی او را تصدیق، و گروهی او را تکذیب کنند، پس) بین آنان به عدل داوری و قضاوت شود (یعنی مؤمنین به او رستگار گردند و کافران به او هلاک گردند)، و به آنان ظلمی نشود (یعنی نه از پاداش مؤمنین کم شود و نه به عذاب کافرین افزوده گردد).

در آیه ٥٤ سوره یونس نیز امر داوری به عدل را در مورد کسانی که رسالت پیامبر را تکذیب نمودند، تأیید کرده و می‌فرماید:
بین آنان (یعنی بین آنان که با تکذیب رسالت پیامبر، بر او ظلم نمودند) به عدل داوری و قضاوت شود و به آنان ظلمی نشود (یعنی بر عذاب آنان افزوده نگردد):
«وَ قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ.» [٢]

قسط، به معنای عدل است در تمییز اعمال: «وَ نَضَعُ الْمَوازِینَ الْقِسْطَ لِیَوْمِ الْقِیامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَیْئاً وَ إِنْ کانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَیْنا بِها وَ کَفی بِنا حاسِبِینَ.» [٣]؛ یعنی وسایل تمییز عدل اعمال را در روز قیامت نصب می‌کنیم، پس به هیچ‌کس چیزی ظلم و ستم نشود، و اگر به سنگینی دانه‌ای خردل برای او عمل باشد، با آن مقدار از عمل او را می‌آوریم، و کافی است که ما حسابرس باشیم.