فرهنگ قرآن - امامی، عبدالنبی - الصفحة ٤٣٢ - کلمات قصار پیرامون فرح
الخفة، و السعادة، و ضدّها الشقاوة، و التوبة، و ضدّها الاصرار، و الأستغفار، و ضدّه الاغترار، و المحافظة، و ضدّها التهاون، و الدّعاء، و ضدّه الاستنکاف، و النشاط، و ضدّه الکسل، و الفرح، و ضدّه الحزن، و الالفة و ضدّها الفرقة، و السّخاء، و ضدّه البخل. فلا تجتمع هذه الخصال کلها من اجناد العقل الّا فی نبّی او وصی نبّی او مؤمن قد امتحن اللّه قلبه للأیمان، و امّا سائر ذلک من موالینا، فان احدهم لا یخلو من ان یکون فیه بعض هذه الجنود حتی یستکمل، و ینقی من جنود الجهل، فعند ذلک یکون فی الدرجة العلیا مع الانبیاء و الاوصیاء، و انما یدرک ذلک بمعرفة العقل و جنوده، و بمجانبة الجهل و جنوده، وفقنا اللّه و ایاکم لطاعته و مرضاته.» [١] کلمات قصار پیرامون فرح
در غرر الحکم و درر الکلم در «باب فرح» سخنانی به اقتصار از مولی
الموحدین، امیر المؤمنین، علی علیه السّلام بیان شده که در اینجا به نقل
آنها میپردازیم.
١. «کم من فرح أفضی به فرحه إلی حزن مخلّد.»: چهبسا
بعضی خوشیها و سرورها که خوشحالیاش فرد را به حزن و اندوهی جاویدان و
همیشگی میکشاند.
٢. «لا تفرح بما هو آت.»: با آنچه خواهد آمد، شادمان و مسرور نشو.
٣.
«لا تفرحنّ بسقطة غیرک؛ فإنّک لا تدری ما یحدث بک الزّمان.»: به سقوط غیر
خود، هرگز خوشحال مشو؛ زیرا تو نمیدانی روزگار نسبت به تو چه پدید
میآورد.
٤. «لا تبتهجنّ بخطاء غیرک؛ فإنّک لن تملک الإصابة أبدا.»: به
خطا و اشتباه غیر خود، هرگز خوشحال مشو؛ زیرا که تو همیشه صواب و درستی را
مالک نخواهی بود.
خدایا! ما را توفیقی عطا کن که سرور و شادی ما در پرتو
بهرهمندی از فضل و رحمت تو باشد؛ فضل و رحمتی که تغیّر و فنا در آن راه
ندارد و همواره ثابت و باقی است و آن در اسلام، قرآن، نبوّت و ولایت محقّق
است.
آمین، یا رب العالمین!
[١]. روایاتی که ذکر گردید، از تفسیر بصائر، ج ٥١، سوره انسان، نقل شده است.