فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٦٥٧ - اشاره

مؤمنین به خدا و به پیامبر صلّی اللّه علیه و آله که عمل صالح انجام می‌دهند، بر گناهان‌شان سرپوش گذاشته می‌شود و امور و حال دنیوی‌شان اصلاح می‌گردد: «وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ آمَنُوا بِما نُزِّلَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ کَفَّرَ عَنْهُمْ سَیِّئاتِهِمْ وَ أَصْلَحَ بالَهُمْ.» [١]

معنای دوّم «فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ»، سبقت گرفتن در امور خیر است، پیش از آن‌که فرصت بهره‌مندی آن از دست برود: «وَ أَنْزَلْنا إِلَیْکَ الْکِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ مِنَ الْکِتابِ وَ مُهَیْمِناً عَلَیْهِ فَاحْکُمْ بَیْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ عَمَّا جاءَکَ مِنَ الْحَقِّ لِکُلٍّ جَعَلْنا مِنْکُمْ شِرْعَةً وَ مِنْهاجاً وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَعَلَکُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ لکِنْ لِیَبْلُوَکُمْ فِی ما آتاکُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ إِلَی اللَّهِ مَرْجِعُکُمْ جَمِیعاً فَیُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ فِیهِ تَخْتَلِفُونَ» [٢]؛ یعنی: و بر تو ای محمّد! قرآن را به عدل نازل کردیم، درحالی‌که برخی از کتاب‌های پیش از آن را؛ یعنی تورات و انجیل را، تصدیق‌کننده بوده و گواه بر حق بودن آن است. پس بین آنان (یعنی یهودیانی که مرتکب خلاف شده‌اند)، با قرآن حکم کن و خواسته آنان را (که تحریف حکم است نسبت به آنچه از حق به تو رسیده) پیروی نکن. برای هریک از شما (امت‌های سه‌گانه موسی، عیسی و محمّد صلوات علیهم) یک مجرای عمومی (برای حیات پرنشاط) و یک طریق خاص (بنا به اقتضای زمان) قرار دادیم، و اگر خدا مشیتش بر آن بود، شما را بر یک امّت قرار می‌داد، و لکن شما را بر شریعت‌های متفاوت قرار داد، تا در آنچه بر شما واجب و مشروع نمود، شما را امتحان کند. پس پیش از آن‌که فرصت را از دست بدهید، در امور خیر سبقت بگیرید. محلّ رجوع و برگشت شما همگی به سوی خدا است، پس به شما خبر می‌دهد به آنچه از امر دینتان که در آن اختلاف می‌کردید، و برحسب استحقاقتان، به شما جزا داده می‌شود.