فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٦٥٦ - اشاره

«وَ لِکُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّیها فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللَّهُ جَمِیعاً إِنَّ اللَّهَ عَلی کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ» [١]؛ یعنی: و برای همه گروه‌های پیروان مذاهب، قبله‌ای است که رو به سوی آن بودن را (در نماز) خدا امر فرموده، پس به سوی خیرات؛ یعنی طاعات خدای متعال و اطاعت از ولایت، بر یکدیگر پیشی گیرید. در هر سرزمینی زندگی این جهان را بدرود گفته باشید، خدای متعال در قیامت شما را جمیعا به محشر می‌آورد. البته، خدای تعالی بر هرچیزی که از جمله آنها، آوردن همه شما در روز قیامت به محشر است، بسیار توانا است. استناد به آیات قرآن‌

پیشی‌گیرندگان و پیشاهنگان نسبت به طاعات الهی، در بهشت‌های پرنعمت و در پیشگاه الهی مقرّبند: «وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ. أُولئِکَ الْمُقَرَّبُونَ. فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ.» [٢]

٢. معنا و مفهوم اوّل «یُسارِعُونَ فِی الْخَیْراتِ»

اشاره

مسارعه از باب مفاعله؛ یعنی سرعتی که توأم با رغبت ناشی از ترس از دست دادن فرصت بوده و «خیرات»، مطلق اعمال صالحه است، و «یُسارِعُونَ فِی الْخَیْراتِ»؛ یعنی در انجام اعمال صالحه، به واسطه ترس از دست دادن فرصت، سرعت توأم با رغبت دارند: «یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یُسارِعُونَ فِی الْخَیْراتِ وَ أُولئِکَ مِنَ الصَّالِحِینَ.» [٣]؛ یعنی به توحید خدای تعالی، به صفات او و به روز قیامت ایمان می‌آورند، و به معروف که اقرار به نبوّت محمّد صلّی اللّه علیه و آله است، امر می‌کنند، و از منکر که انکار نبوّت محمّد صلّی اللّه علیه و آله است، نهی نمایند، و در انجام اعمال صالحه، به واسطه ترس از دست دادن فرصت، سرعت توأم با رغبت دارند، و اینان از جمله صالحین، و از شمار آنانند.

---

[١]. بقره/ ١٤٨.
[٢]. واقعه/ ١٢.
[٣]. آل عمران/ ١١٤.