فرهنگ قرآن - امامی، عبدالنبی - الصفحة ٦٨ - ب- معنای عزّت و عزیز به استناد آیات قرآن
٩. عزیز، یکی از اسامی خدای متعال است؛ یعنی آن قادر بسیار توانای مطلق متعال غالب مبرای از همه معایب، سلامتیبخش، امنیتدهنده و شاهد و امین بر بندگان، مسلط بر فرمانروایی در ملک عظیم و مستحق صفات تعظیم و منزّه از آنچه مشرکان او را بدان توصیف میکنند: «هُوَ اللَّهُ الَّذِی لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَیْمِنُ الْعَزِیزُ الْجَبَّارُ الْمُتَکَبِّرُ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ.» [١] ب- معنای عزّت و عزیز به استناد آیات قرآن
١. عزیز، یکی از اسمای خدای متعال است؛ یعنی خدای بسیار توانای غالب که
به مقتضای حکمت بر پیامبرش وحی میفرستد، و او را از چنگ دشمنان نجات داده و
او را به سوی خود بالا میبرد، و با یاری دادن و بشارت به آنان، دلهایشان
را مطمئن نموده و قلوب آنها را باهم الفت میدهد، و از کافران به آیات
الهی، با عذاب شدید و با داخل نمودنشان در آتش دوزخ، انتقام میگیرد.
الف-
١. عزیز، یکی از اسمای خدای تعالی است؛ یعنی خدای بسیار توانای غالب که به
مقتضای حکمت بر پیامبرش وحی میفرستد: «حم عسق. کَذلِکَ یُوحِی إِلَیْکَ
وَ إِلَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکَ اللَّهُ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ.» [٢]
ب-
١. عزیز، یکی از اسمای خدای متعال است؛ یعنی خدای بسیار توانای غالب که به
مقتضای حکمت، پیامبرش را از چنگ دشمنان نجات داده و او را به سوی خود بالا
میبرد: «بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَیْهِ وَ کانَ اللَّهُ عَزِیزاً
حَکِیماً.» [٣]
ج- ١. عزیز، یکی از اسمای خدای متعال است؛ یعنی خدای
بسیار توانای غالب که به مقتضای حکمت و با یاری دادن و بشارت به مؤمنین،
دلهای آنان را مطمئن میسازد: «بَلی إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا وَ
یَأْتُوکُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هذا یُمْدِدْکُمْ رَبُّکُمْ بِخَمْسَةِ آلافٍ
مِنَ الْمَلائِکَةِ مُسَوِّمِینَ. وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْری
لَکُمْ وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُکُمْ بِهِ وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ
عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ.» [٤]
[١]. حشر/ ٢٣.
[٢]. شوری/ ٣.
[٣]. نساء/ ١٥٨.
[٤]. آل عمران/ ١٢٦.