فرهنگ قرآن - امامی، عبدالنبی - الصفحة ٥٠٠ - مستنداتی از آیات قرآن در رابطه با دروغ نسبت به خدا و نرسیدن به مطلوب
ج- جهادکنندگان در راه خدا، دارای درجه عظیمی نزد خدای تعالی بوده و آنان همان رستگارانند:
- الَّذِینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْفائِزُونَ. [١] ٤. معنای چهارم فلاح
اشاره
فرهنگ قرآن، اخلاق حمیده ج٣ ٥٣٩
فلاح؛ یعنی ظلم نکردن نسبت به خدای
تعالی و نسبت به آیات و نشانههای او: «وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَری
عَلَی اللَّهِ کَذِباً أَوْ کَذَّبَ بِآیاتِهِ إِنَّهُ لا یُفْلِحُ
الظَّالِمُونَ.» [٢]؛ هیچکس ستمکارتر از آن نخواهد بود که از روی کذب،
دروغی را به خدای تعالی نسبت دهد، یا آیات او را (که تجلّی آن در نزول قرآن
و نبوّت محمّد صلّی اللّه علیه و آله و معجزات او است)، تکذیب نماید.
البته، ستمکاران به رحمت و به رضوان خدای تعالی نایل نمیشوند و از آتش
دوزخ رهایی نمییابند. [٣]
الف- در آیاتی از سورههای یونس و نحل میخوانیم که: البته، آن کسانی که دروغی را به خدای تعالی نسبت بدهند، رستگار نمیشوند:
- قُلْ إِنَّ الَّذِینَ یَفْتَرُونَ عَلَی اللَّهِ الْکَذِبَ لا یُفْلِحُونَ. [٤]
-
وَ لا تَقُولُوا لِما تَصِفُ أَلْسِنَتُکُمُ الْکَذِبَ هذا حَلالٌ وَ هذا
حَرامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَی اللَّهِ الْکَذِبَ إِنَّ الَّذِینَ یَفْتَرُونَ
عَلَی اللَّهِ الْکَذِبَ لا یُفْلِحُونَ. [٥]
ب- در آیاتی از سورههای
یونس و اعراف میخوانیم که: ستمکارترین مردم، کسانی هستند که به خدای تعالی
یا به آیات او دروغی را نسبت میدهند:
- فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَری عَلَی اللَّهِ کَذِباً أَوْ کَذَّبَ بِآیاتِهِ إِنَّهُ لا یُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ. [٦]
- فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَری عَلَی اللَّهِ کَذِباً أَوْ کَذَّبَ بِآیاتِهِ أُولئِکَ یَنالُهُمْ نَصِیبُهُمْ مِنَ الْکِتابِ
[١]. توبه/ ٢٠.
[٢]. انعام/ ٢١.
[٣]. مجمع البیان، ذیل آیه.
[٤]. یونس/ ٦٩.
[٥]. نحل/ ١١٦.
[٦]. یونس/ ١٧.