فرهنگ قرآن - امامی، عبد‌النبی - الصفحة ٥٠٦ - کلمات قصار پیرامون فلاح

در غرر الحکم و درر الکلم در «باب فلاح» سخنانی به اقتصار از مولی الموحدین، امیر مؤمنان، علی علیه السّلام بیان شده که در این‌جا به نقل برخی از آنها می‌پردازیم.
١. «المفلح من نهض بجناح او استسلم فأراح.»: رستگار کسی است که هم‌چون پرنده برخاستن و قیامش با بال صورت گیرد؛ یعنی جهش‌وار قیام می‌کند یا با تسلیم و فرمانبرداری به آسایش و راحتی می‌پردازد.
٢. «أطع العلم و اعص الجهل، تفلح.»: به علم عمل کن و از نادانی به‌پرهیز تا رستگار شوی.
٣. «أیقن، تفلح.»: بدون گمان باش (یعنی ظن، شک و تردید را به خود راه مده)، تا رستگار شوی.
٤. «إذا أعرضت عن دار الفناء و تولّهت بدار البقاء، فقد فاز قدحک و فتحت لک أبواب النّجاح و ظفرت بالفلاح.»: چون از سرای فانی اعراض کردی و در سرای باقی واله و سرگشته شدی، ظرف تو کامیاب شده و برای تو درهای پیروزی گشوده گردد و به فلاح و رستگاری دست می‌یابی.
٥. «توقّ معاصی اللّه، تفلح.»: از سرکشی‌ها و عصیان‌ها نسبت به فرامین خدای متعال پروا داشته باش، تا رستگار شوی.
٦. «فی العمل لدار البقاء إدراک الفلاح.»: انجام عمل با نیّت این‌که توشه‌ای باشد برای سرای جاویدان آخرت، رسیدن به رستگاری است.