مفهوم مشابه آزادي، كه مفهوم زيبايي است اما مورد سوءاستفاده قرار گرفته، مدارا، تساهل و تسامح يا تولرانس[١] است. اين الفاظ را نيز شيطان به دهان برخي مي‌اندازد تا مقاصد خود را از طريق آنان پيش برد. رواج مدارا، و تساهل و تسامح، اولین مبحث راهبردي بود كه در كشور مطرح شد و پاية براندازي نرم را ايجاد كرد. در قالب اين الفاظ، کوشيدند تا تعصب و غيرت ديني مردم را سست کنند و از اين طريق به مطامع خود دست يابند. در مقابل اين مفهوم، واژگاني همچون خشونت‌طلب و تروريست را به‌كار بردند تا بتوانند در كشور اين مفهوم را بهتر رواج دهند. بنابراين حتي كساني كه در دورة اصلاحات، برخي وزارتخانه‌ها در اختيار آنان بود، کوشيدند تا جامعه را به سمتي ببرند كه، یا باید خشونت‌طلب و طرف‌دار تروریسم بود یا باید اهل تساهل، تسامح و تولرانس. چون اينان مي‌دانستند تا زماني كه غيرت ديني مردم استوار است، راه به جايي نمي‌برند، از‌اين‌رو، براي استمرار حضور خود در قدرت و پيشبرد سياست‌هاي فرهنگي منشأگرفته از اين فکر، تلاش کردند تا از راه‌هاي مختلف، فرهنگ تساهل و تسامح را ترويج كنند. نمايش فيلم‌هاي مبتذل، برگزاري جلسات مختلط دختران و پسران، چاپ كتب و مقالات مروج فرهنگ منحط غرب، برگزاري سخنراني‌ها و اموري ازاين‌دست، از جمله راهكارهاي اين عده براي رواج سياست تساهل و تسامح در جامعه بود.

یکی از راه‌ها برای ترویج این تفکر آن بود که مطرح كردند اسلام دین محبت، مهرورزی و ملایمت است تا از اين طريق بتوانند مفاهيم ديني را به

١. Tolerance.