ادارة جامعه رفت. اگر كسي نگاهي منصفانه به زندگي پيامبرصلی الله علیه و آله داشته باشد، پي خواهد برد كه ايشان در هر فرصتي كه پيش مي‌آمد، علي علیه السلام را جانشين خود معرفي مي‌فرمود؛ اما اگر كسي در اصل نبوت آن حضرت شك داشته باشد و ايشان را همچون افراد عادي بپندارد كه دچار خطا و اشتباه مي‌شود، ديگر حرف‌هاي آن حضرت برايش اعتباري نخواهد داشت. در اينجا چون آن نقطة اولي را محكم نكرده، در مسائل ديگرش نيز دچار مشكل شده است؛ اما اگر اين نقطه را محكم مي‌كرد و باور مي‌داشت كه پيامبرصلی الله علیه و آله اشتباه نمي‏كند، در بحث امامت نيز دچار مشكل نمي‌شد. باور به قرآن و آموزه‌هاي آن نيز از جمله باورهاي پايه‌اي است. قرآني كه فرستاده شد تا شكي در آن نباشد، اگر ادعا شود كه نقدپذير است، ديگر با ساير كتب تفاوتي نخواهد داشت.

بنابراين براي شناخت درست حق، بايد از رأس هرم آغاز و پايه‏ها را محكم کرد؛ به‌تدريج بايد به سمت قاعدة هرم حركت كرد و بر معلومات خود افزود. اگر كسي آن پايه را محكم كند، اگر‌چه به تمام حقايق دست نيابد، چون پايه را محكم كرده، اميد نجاتش هست؛ اما اگر خود آن پايه متزلزل شود، ديگر پايه‏اي نخواهد بود كه ساختمان بر روي آن بنا شود. دليل آنكه دشمن هم‌‌اكنون دست بر روي همين موارد گذاشته و در اين مباحث بنيادين تشكيك مي‌كند، به منظور تيشه به ريشه زدن است.

امام خمينيرحمه الله در مقدمة وصيت‌نامة الهي ـ‌ سياسي خود، با ذکر حديث «ثقلين»، بر اهميت اين مباحث پايه‌اي تأكيد كرده و توجهات را به کتاب و عترت معطوف ساخته‌اند: اِنّي‌ تاركٌ فيكُمُ الثّقلَينِ كتابَ اللهِ وعترتي‌ اهلَ بيتي‌؛