زلال نگاه
(١)
مقدمة معاونت پژوهش
٧ ص
(٢)
1 تعريف و ماهيت بصيرت
١١ ص
(٣)
2 ضرورت و اهميت بصيرت
١٤ ص
(٤)
3 راهكارهاي كسب و ارتقاي بصيرت
١٨ ص
(٥)
الف) تقويت اعتقادات و باورهاي ديني
١٨ ص
(٦)
ب) تشخيص صحيح و دقيق حق و باطل
٢٤ ص
(٧)
ج) حرکت در مسیر حق و حقیقت
٣٦ ص
(٨)
د) درك درست موقعيت و وظيفه شناسي
٤٣ ص
(٩)
ه&zwj ) پرهيز از غرور و سستي
٥٠ ص
(١٠)
و) پرهيز از سطحي نگري
٥١ ص
(١١)
ز) ارجاع دادن متشابهات به محكمات و يقينيات
٥٤ ص
(١٢)
ح) تقويت انگيزة حقيقت جويي در خود
٥٦ ص
(١٣)
ط) برداشت صحيح و دقيق از مفاهيم دوپهلو و غلط انداز
٥٨ ص
(١٤)
ي) عبرت گيري از تاريخ
٦٦ ص
(١٥)
ك) كسب آگاهي از مراحل مختلف مقابله با ترفندهاي دشمن
٦٨ ص
(١٦)
1 شناسايي دشمن
٦٨ ص
(١٧)
2 شناسايي عناصر نفوذي دشمن در داخل كشور
٧٠ ص
(١٨)
3 شناخت انگيزة دشمني
٧٢ ص
(١٩)
4 شناخت ابزارها و شيوه هاي إعمال دشمني
٨٨ ص
(٢٠)
5 طراحي و مديريت رويارويي با دشمن
٩٠ ص
(٢١)
الف) درهم آميخته شدن حق و باطل
٩٢ ص
(٢٢)
ب) دخيل نمودن ذهنيت ها، خودخواهي ها و منفعت طلبي ها
٩٣ ص
(٢٣)
ج) تأثيرپذيري از سخنان و رفتار مخالفت آميز ديگران
١٠١ ص
(٢٤)
ِ5 بصيرت سياسي در امام و رهبري
١٠٥ ص
(٢٥)
كتابنامه
١١٧ ص
(٢٦)
نمايه ها
١١٩ ص
(٢٧)
آيـات
١٢١ ص
(٢٨)
روايـات
١٢٧ ص
(٢٩)
نـام هـا
١٣١ ص
(٣٠)
اماکن
١٣٣ ص
(٣١)
کتب
١٣٥ ص

زلال نگاه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٦٨ - ١ شناسايي دشمن

چنين گرايش‌هايي امروز در جامعة ما وجود دارد يا خير، و آيا مي‌تواند منشأ انحراف نظام جمهوري اسلامي شود؟

ك) كسب آگاهي از مراحل مختلف مقابله با ترفندهاي دشمن

امروزه تجاوزهايي كه به كشورهاي ديگر، و به‌ويژه كشورهاي اسلامي، صورت مي‌گيرد، ساز‌و‌کارهاي بسيار پيچيده‌اي دارد كه تنها افراد متخصص و ژرف‌نگر در اين مسائل، متوجه توطئه‏هاي دشمن و راهكار مبارزه با آنها مي‌شوند. ازاين‌رو، بحث دشمن‌شناسي در كسب بصيرت اهميت فراواني دارد. در اينجا، کوشيده مي‌شود تا راهكارهاي مقابله با دشمن در ضمن چندين مرحله بررسي شود.

١. شناسايي دشمن

به‌منظور مقابله با ترفندهاي دشمن، بايد گام‌هايي برداشت؛ نخستين گام، شناخت عميق دشمن است. در گذشته، شناخت دشمن بسيار آسان‌تر بود؛ كساني كه شمشير به دست مي‌گرفتند و به مرزهاي كشوري تجاوز مي‏‌كردند، دشمني خود را آشکارا نشان مي‌دادند؛ ولي امروزه دشمني‏ها انواع گوناگوني يافته است، و كمتر مي‌شود كه دشمنان چهرة خود را در مخالفت با مردم كشوري آشكارا نشان دهند؛ مثلاً اظهار دارند كه قصد براندازي فلان نظام را دارند يا در مجلس خود، رسماً بودجه‏اي براي براندازي يك نظام تصويب كنند. اين روش‌ها، شيوه‌هاي نابخردانه‌اي است كه در ميان سياست‌مداران عالم كمتر رخ مي‌دهد؛ بلكه آنان اغلب، با شيوه‌هاي پيچيده‌اي، دشمني خود