زلال نگاه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠٥ - ِ٥ بصيرت سياسي در امام و رهبري
ترسان بودي، پس ثابت باش و بشارت باد بر تو كه دراينصورت آنچه (بدخواهان) دربارة تو بگويند به تو آسيب نخواهد رساند، و اگر با عرضة خود بر قرآن، خود را بر خلاف راه قرآن يافتي، دراينصورت چه چيزي تو را به خود مغرور ميكند؟!
روشن است که براي تبديل شدن به فرد مطلوبي كه مد نظر اهل بيت علیهم السلام است، بايد تهذيب و خودسازي کرد تا تحت تأثير سخن ديگران قرار نگيريم و به آنچه وظيفة خود تشخيص داديم عمل كنيم. بنابراين انسان بايد قبل از هرچيز در دين خود بصيرت داشته باشد تا با علم و آگاهي، اولويّتها را بشناسد و بر طبق آن به وظايف خود عمل كند و هيچ سخن و زخم زباني، هرچند جانسوز باشد، او را از انجام وظيفه و سلوك در راه خدا باز ندارد.
ِ٥. بصيرت سياسي در امام و رهبري
داشتن بصیرت در مسائل اجتماعی، بهويژه، در فتنهها گوهر بسیار گرانبهایی است كه مراتب مختلفي دارد و چنين نيست كه صد و صفر باشد؛ يعني يا كساني هيچ بصيرتي نداشته باشند و يا از تمام بصیرتها برخوردار باشند. هرکس بايد بکوشد در هر پایهای از بصيرت قرار دارد، بر بصیرت خود بيفزايد و يك گام پيش برود. بايد خدا را سپاسگزار بود كه همواره آنكس كه در رأس نظام جمهوري اسلامي قرار گرفته است، به تجربه، ثابت شده است که بصیرتش از تمام مدعیان بیشتر است؛ چنين كسي، هم از نيروهاي انسانی و تجربههای اجتماعی و هم از عنایات الهی و تأییدات فوق مادی که به برکت