بر اساس اين فرمايش، عبادت سه گونه است؛ یک گونه عبادت کسانی است كه برای تجارت عبادت می‌کنند تا در مقابلش مزد بگیرند و سود كنند؛ اينان كساني هستند كه به امید آنكه ثوابي ببرند و از نعمت‌هاي بهشتی بهره‌مند شوند، نماز می‌خوانند. نوع ديگر عبادت، عبادت بندگان است؛ اينان به علت ترس از گرفتار شدن در آتش جهنم، عبادت مي‌كنند. اما قسم دیگر عبادت، عبادت آزادگان است؛ اينان كساني هستند كه براي آن خدا را عبادت مي‌كنند كه خداوند دوست‌داشتنی است و براي محبت به او و يا شكر نعمت‌هايش، او را باید عبادت کرد. اينان آزادند؛ چون خود را از بندها رها ساخته‌اند و خدا را براي رضايت او عبادت مي‌كنند. پس، آزادي مفهوم مقدّسي است كه در فرهنگ ديني ما نيز يكي از مفاهيم برجسته است و با عنوان حریّت، از آن تمجيد شده است. اما در طول تاریخ، از این واژه، سوءاستفاده‌های فراواني صورت گرفته است. آن آزادی‌اي که امروزه در فرهنگ دنیا به‌کار می‌رود، به معناي آن است كه هركس، هر کاری را كه بخواهد، انجام دهد و چیزی مانع او نشود؛ مگر اينكه با آزادی دیگران تضاد پیدا کند. اصل و اساس تفکر لیبرالی هم همین است و از اين منظر، بهترین حکومت، حکومتی است که زمینه‌ای فراهم کند تا هرکس، هرچه بخواهد، انجام دهد.