مباحثی درباره حوزه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٠٤ - ١ـ خودسازى، تزكيه و تهذيب نفس
دلخواه انسان نيز مى باشد، با آن مبارزه كند و تصميم بگيرد كه با تكرويها و تك انديشى ها مبارزه كند.
براى اين منظور مى توانيم پيوند خود را با دوستانى كه آنها را مى شناسيم و با ايشان معاشرت داشته ايم و نسبت به كسانى كه براى ما دوستان خوبى هستند محكم كنيم، در تصميم گيريهاى خود با آنها مشورت نماييم و در تعهدات پابرجا باشيم، گرچه كم ارزش و ساده باشد. اين پاى بندى به تعهد و همفكرى و تبادل نظر در مبارزه با تك فكرى و تكروى بسيار مهم است، هرچند تفهيم و اثبات آن كار آسانى نيست و پذيرش آن نيز بسيار مشكل است، چون انسان دوست دارد كه آزاد باشد، تقيّدى نداشته باشد و به هر شكل كه مى خواهد عمل كند. اين مقتضاى طبع انسانى است. اما تقيّد به در نظر گرفتن خواست ديگران و همفكرى و همكارى با آنها كارى خلاف طبع است. لذا بسادگى نمى توان سخن ديگرى را پذيرفت. به هرحال، فهميدن اين مطلب، شناخت اين مشكل و راه حل آن قدمى در راه اصلاح و پيشرفت است.
اى كاش اختلاف نظرها و رفتارها تابع تشخيص بود يعنى، دو نفر كه از دو راه مى روند به دليل تشخيص آنها باشد ولى متأسفانه در اغلب موارد اينگونه نيست. در بسيارى از موارد، تشخيصها منشأ روانى دارد يعنى، چون مى خواهد، اينگونه تشخيص مى دهد. حتى گاهى فرد متوجه نيست كه چرا تشخيص او عوض شده است. در اين حال، ريشه تغيير تشخيص او تغيير خواست اوست.
بايد به نظريات هم احترام بگذاريم، سخن طرف مقابل را بشنويم، به دنبال شناخت حق باشيم، سعى كنيم كه هميشه حق را در حرفهاى ديگران بجوييم و حرف درست ديگران را تصديق كنيم. اين كار هم