مباحثی درباره حوزه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٦٤ - ٣ـ تبيين اسلام و پاسدارى از آن

ما بايد به مسائل اجتماعى و سياسى كشور خود و ساير كشورها نيز آگاهى داشته باشيم. اين بدين معنا نيست كه همه وقت خود را صرف خواندن روزنامه و مجله يا شنيدن راديو كنيم بلكه منظور اين است كه بايد از مسائل سياسى نيز در حد اطلاعات عمومى آگاهى داشته باشيم و با رسانه هاى گروهى بيگانه نباشيم. نبايد از مسائلى كه در كشور مى گذرد بى خبر بمانيم. كسب آگاهيهاى سياسى و اجتماعى به قدر ضرورت، به قدرى كه مزاحم تحصيل نباشد، لازم است.

٣ـ تبيين اسلام و پاسدارى از آن

مقصود از تلاشها و فداكاريهاى همه انبيا و اولياى خدا در اين عالم اين بوده است كه زمينه رشد و تعالى همه انسانها فراهم شود. چون تكامل انسان متوقف بر معرفتهايى است كه بايد از طرف خداى متعال به او داده شود، انبيا و اوليا تلاش كردند تا ابتدا بشر به آنچه كه بايد بداند هدايت شود و راه و مقصد خود را بشناسد، سپس بر اساس اصل «يُزَكّيهِم و يُعَلِمُهُم»[١]، مردم را هدايت و تربيت كنند. پس هدف انبيا و اوليا در دو كلمه است: تعليم و تزكيه يا علم و عمل.

بزرگترين وظيفه اى كه اكنون بر دوش روحانيون است اين است كه در صدد هدايت مردم و جلوگيرى از انحرافات عقيدتى و فكرى و اخلاقى آنها باشند و اين كار را براى خود يك جهاد بدانند. امام معصوم(عليه السلام)مى فرمايد: «ارشاد جاهل افضل از نجات اسير از دست كافر است».[٢] كار وقتى مقدس به حساب مى آيد كه به عنوان جهاد فرهنگى و دينى باشد

[١] سوره جمعه: ٢.

[٢] محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج ٢، ص ٩، روايت ١٨، باب ٨.