مباحثی درباره حوزه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٨٥ - الف نقايص و كمبودها
اگر واقعاً بخواهيم خدمتى انجام دهيم، بايد در برابر خدا جدّى عمل كنيم اگر بتوان مردم را گول زد، خدا را نمى توان. پس بايد رابطه خود را با خدا خالص كنيم و با خدا پيمان عبوديت ببنديم. بايد با اعمال و حتى زبان خود به خدا عرض كنيم كه ما مى خواهيم در مقابل تو بندگى كنيم نه خدايى. بايد ببينيم كه او از ما چه مى خواهد تا بدان عمل كنيم. بايد اين روحيه را در خود تقويت كنيم و نقايصى را كه در ديگران مى بينيم در خود نيز بنگريم. اگر در ما نيز عيوبى وجود دارد آن را اصلاح كنيم. از دوستان خوب خود استفاده كنيم و با آنها همكارى و همدردى داشته باشيم. هرچه مى توانيم به هم خدمت كنيم و دلسوز يكديگر باشيم.
مشكل ديگرى كه در حوزه هاى علميّه، و بخصوص حوزه علميّه قم، وجود دارد اين است كه پس از انقلاب، بسيارى از استادان و افراد كارآمد حوزه يا شهيد شدند يا وارد كارهاى اجرايى شدند و يا به دانشگاهها رفتند و بدين ترتيب، حوزه هاى علميّه با كمبود افراد فاضل روبرو شد. اكنون وضع حوزه ناراحت كننده است چون بسيارى از طلاب جوان خوش استعداد و خوش فكر يا وارد كارهاى اجرايى مى شوند و يا به دانشگاه مى روند.
البته، كارهاى اجرايى و تدريس در دانشگاهها ضرورى است ولى تأمين نيازهاى حوزه علميّه براى روحانى يك وظيفه مهم و يك اصل است، چون حوزه جنبه ريشه اى و محورى و كارهاى ديگر جنبه شاخ و برگ دارد. بايد كارى كرد كه ريشه اين درخت باقى باشد. به فرض، اگر درختى، در يك سال، صدها گل زيبا ببار آورد ولى بخشكد بهتر است يا آنكه چند سال گل ندهد اما ريشه بدواند تا بتواند دهها سال گل بدهد؟
اكنون لازم است كه روحانيون در دانشگاهها و ارگانهاى ديگر حضور