در پرتو ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٩٤ - تبيين رابطه ولايت بين « خدا» و « انسان»

تا خدا دوستتان بدارد و گناهانتان را بر شما ببخشايد و خداوند آمرزنده مهربان است.

اگر در دوست داشتن خدا صادق هستيد بايد تابع من (پيامبر) باشيد؛ چون من نماينده خدا بوده و بيان كننده خواسته‌هاى خداوند از شما هستم.

اگر كسى ديگرى را دوست داشته باشد، در پى آن است كه بداند محبوبش از او چه مى‌خواهد تا آن را انجام دهد. از اين رو اين آيه نيز مى‌فرمايد، اگر خدا را دوست داريد بايد در پى خواست خداوند و پيروى از آن باشيد. خواست خدا را هم پيامبر براى شما بيان مى‌كند. از اين رو اگر واقعاً به خداوند محبت راستين داريد، بايد از پيامبر(صلى الله عليه وآله) اطاعت كنيد. دليل اين امر نيز آن است كه شما به طور مستقيم با خدا مرتبط نيستيد و خواسته‌هاى او را دريافت نمى‌كنيد؛ بنابراين نمى‌دانيد محبوبتان از شما چه مى‌خواهد:

وَ ما كانَ اللّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَ لكِنَّ اللّهَ يَجْتَبِي مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشاءُ؛١ و خدا بر آن نيست كه شما را از غيب آگاه گرداند، ولى خدا از ميان فرستادگانش هر كه را بخواهد برمى گزيند.

شما خود در آن مرتبه از وجود و كمال نيستيد كه بتوانيد به طور مستقيم با خدا رابطه داشته باشيد، ولى خداوند كسانى را انتخاب كرده كه آنان اين لياقت را دارند و از طريق آنان خواسته هايش را به شما مى‌رساند. اكنون كه خواسته‌هاى خداوند از طريق پيامبر به شما رسيد، اگر در دوست داشتن خدا ثابت قدم هستيد، از تعاليم پيامبر تبعيت كنيد تا خدا هم شما را دوست بدارد.

آيا براى عاشق چيزى مطلوب تر از اين وجود دارد كه معشوقش او را دوست داشته باشد؟! آيا چيزى براى او خوش آيندتر از اين هست كه بداند