در پرتو ولايت
(١)
پيشگفتار
١١ ص
(٢)
گفتار اول
١٥ ص
(٣)
گفتار دوم
٢٩ ص
(٤)
3 چگونه خلافت در « يوم الانذار» به كودكى نابالغ سپرده مى شود؟!
٣٠ ص
(٥)
پاسخ كلى اين سه شبهه
٣١ ص
(٦)
نيل به مقام والاى « امامت» قبل از بلوغ!
٣٣ ص
(٧)
خلاصه بحث
٤٩ ص
(٨)
گفتار سوم
٥١ ص
(٩)
خلاصه اى از مطالب گذشته
٥١ ص
(١٠)
فضايل غير اكتسابى، منشأ جبر؟
٥٣ ص
(١١)
اعطاى فضايل غير اكتسابى، اقدامى تبعيض  آميز؟
٥٩ ص
(١٢)
تكاليف بيشتر و سخت  تر براى برخورداران از مواهب تكوينى
٦٣ ص
(١٣)
گفتار چهارم
٧١ ص
(١٤)
اثبات موهبت تشريعى « خلافت» ، از طريق حديث منزلت
٧٤ ص
(١٥)
گفتار پنجم
٩١ ص
(١٦)
سقيفه، نقطه آغاز سكولاريزم
٩١ ص
(١٧)
توجه به يك نكته در حديث « يوم الدار»
٩١ ص
(١٨)
نكته اى در مورد تقيّه
٩٣ ص
(١٩)
ظهور « سكولاريزم» در سقيفه!
٩٤ ص
(٢٠)
اولين نظريه  پرداز سكولاريزم در تاريخ اسلام
٩٦ ص
(٢١)
تجاهل، يكى از شگردهاى معاويه
١٠٠ ص
(٢٢)
حكومت دينى، ديكتاتورى يا دموكراتيك؟!
١٠٥ ص
(٢٣)
ابليس، اولين منكر ربوبيت تشريعى خداوند
١٠٦ ص
(٢٤)
گفتار ششم
١١١ ص
(٢٥)
سقيفه، عبرتى مهم در تاريخ اسلام
١١١ ص
(٢٦)
ماجراى سقيفه
١١٤ ص
(٢٧)
عبرت هايى مهم از سقيفه
١١٩ ص
(٢٨)
گفتار هفتم
١٢٣ ص
(٢٩)
1 دنياپرستى و جاه  طلبى
١٢٤ ص
(٣٠)
2 نفاق و ايمان مصلحتى
١٢٤ ص
(٣١)
3 اختلافات عشيره  اى
١٢٦ ص
(٣٢)
4 حسادت
١٢٨ ص
(٣٣)
5 انتقام  جويى و كينه  توزى
١٣١ ص
(٣٤)
ملاك حب و بغض در اسلام
١٣٣ ص
(٣٥)
گفتار هشتم
١٤٥ ص
(٣٦)
جنگ بر اساس تنزيل و تأويل
١٥٨ ص
(٣٧)
جنگ ارزشى يا جنگ سلطه  جويانه؟
١٦٢ ص
(٣٨)
گفتار نهم
١٦٥ ص
(٣٩)
صبر 25 ساله، چرا؟
١٦٥ ص
(٤٠)
نصب و اذن الهى، تنها ملاك مشروعيت حاكم
١٨٢ ص
(٤١)
گفتار دهم
١٩١ ص
(٤٢)
نقش مردم در مشروعيت و مقبوليت حكومت اسلامى
١٩١ ص
(٤٣)
چكيده اى از مباحث جلسه قبل
١٩١ ص
(٤٤)
روزى صبر و روزى جنگ، چرا؟
١٩٧ ص
(٤٥)
شيعه هاى مدرن!
١٩٩ ص
(٤٦)
مغالطه درباره « حاكميت ملت بر سرنوشت خويش»
٢٠١ ص
(٤٧)
عبرت هايى از تاريخ
٢٠٤ ص
(٤٨)
« ضعف شناخت» و « خودباختگى» عواملى مهم در انحراف هاى جامعه اسلامى
٢٠٦ ص
(٤٩)
خلاصه و چكيده اين ده گفتار
٢١٢ ص
(٥٠)
تقابل « غدير» و « سقيفه» در تاريخ اسلام
٢٢٣ ص
(٥١)
غدير، حادثه اى بسيار مهم و درخور توجه
٢٢٣ ص
(٥٢)
تكرار سقيفه
٢٢٨ ص
(٥٣)
غدير و سقيفه، عبرت هايى بزرگ براى ما
٢٣٢ ص
(٥٤)
غدير در مسلخ سقيفه!
٢٢٥ ص
(٥٥)
معماى ولايت  گريزى
٢٣٩ ص
(٥٦)
1 كينه هاى شخصى
٢٤٢ ص
(٥٧)
3 فقر فرهنگى
٢٤٥ ص
(٥٨)
« دموكراسى» ، ره  آورد باطل سقيفه
٢٤٧ ص
(٥٩)
سقيفه، نقطه آغاز سكولاريزم
٢٥٠ ص
(٦٠)
بحثى پيرامون مفهوم « امامت» ، « ولايت» و « ولايت فقيه»
٢٥٧ ص
(٦١)
امامت در آينه لغت
٢٥٧ ص
(٦٢)
ولايت در آينه لغت
٢٦٤ ص
(٦٣)
تفاوت وحى با الهام
٢٦٦ ص
(٦٤)
ولايت تكوينى بشر، مستلزم شرك؟!
٢٦٨ ص
(٦٥)
ولايت فقيه، تعبيرى توهين  آميز نسبت به مردم؟!
٢٧٢ ص
(٦٦)
ولايتِ « مطلقه» فقيه
٢٧٤ ص
(٦٧)
ولايت مطلقه فقيه، مستلزم شرك؟!
٢٧٦ ص
(٦٨)
ولايت مطلقه فقيه، مطلقِ از اسلام؟!
٢٧٧ ص
(٦٩)
« ولايت مدارى» خصيصه مهم « حزب الله» در قرآن
٢٧٩ ص
(٧٠)
ولايت مدارى، نيازمند دو عامل مهم
٢٨٣ ص
(٧١)
تأملى در مفهوم « ولايت»
٢٨٥ ص
(٧٢)
« غدير» ، ترجمانى گويا از « ولايت»
٢٨٧ ص
(٧٣)
ريشه لغوى ولايت
٢٨٩ ص
(٧٤)
تبيين رابطه ولايت بين « خدا» و « انسان»
٢٩١ ص
(٧٥)
استقرار حكومت و ولايت فقيه در ايران
٣٠١ ص
(٧٦)
حفظ اسلام و ارزش  ها، حق و تكليف
٣٠١ ص
(٧٧)
نقش مردم در استقرار حكومت حق
٣٠٣ ص
(٧٨)
استقرار نظام ولايى در ايران
٣٠٨ ص
(٧٩)
ولىّ فقيه و حق قانون  گذارى
٣١٩ ص
(٨٠)
وسعت اختيارات ولىّ  فقيه و اهميت عنصر زمان و مكان در اجتهاد
٣١٩ ص
(٨١)
ولايت مطلقه، ولايت عامه و ولايت خاصه
٣٢٠ ص
(٨٢)
حكومت اسلامى و حق وضع قانونِ خلاف اسلام؟!
٣٢٤ ص
(٨٣)
اراده تشريعى الهى و راه كشف آن
٣٢٧ ص
(٨٤)
احكام اوليه و احكام ثانويه
٣٣١ ص
(٨٥)
حكم حكومتى (ولايى)
٣٣٤ ص
(٨٦)
ولىّ فقيه و مسأله تعيين مصداق و موضوع
٣٣٦ ص
(٨٧)
حكومت ولايى و تهديدهاى پيش رو
٣٤١ ص
(٨٨)
« ولايت» ، عامل وحدت و مانع تفرقه
٣٤١ ص
(٨٩)
شكر نعمتِ « حكومت اسلامى»
٣٤٣ ص
(٩٠)
سياست جديد دشمن عليه نظام اسلامى
٣٤٤ ص
(٩١)
اَشكال مختلف تهاجم فرهنگى دشمن
٣٤٦ ص
(٩٢)
هشدارى به مسؤولان نظام اسلامى
٣٥٠ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص

در پرتو ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣١٩ - وسعت اختيارات ولىّ  فقيه و اهميت عنصر زمان و مكان در اجتهاد

 

 

 

 

 

ولىّ فقيه و حق قانون گذارى

 

وسعت اختيارات ولىّ فقيه و اهميت عنصر زمان و مكان در اجتهاد

يكى از حقوق مردم بر حكومت يا دولت اسلامى، احياى سنّت‌هاى اسلامى در جامعه و مبارزه با بدعت‌ها است. در اين زمينه سؤالات و شبهاتى مطرح شده است كه با توجه به ظرفيت محدود بحث، توضيحاتى ارائه مى‌كنيم.

برخى پرسش‌ها به سبب سوء تفاهم‌هايى است كه به وجود آمده و در مواردى نيز اين گونه پرسش‌ها، ناشى از عمد و غرض است. به هر حال ما در اين جا سعى مى‌كنيم پاسخ‌هايى مناسب براى اين سؤال‌ها و اشكال‌ها بيان داريم.

امام خمينى(قدس سره) درباره وسعت اختيارات ولىّ فقيه يا حاكم اسلامى، تعبيرات خاصى مطرح فرموده اند. همين امر منشأ برخى سؤالات و يا حتى سوء استفاده‌ها شده است. از نظر آن بزرگوار، قدرت ولىّ فقيه و حوزه اختيارات حاكم اسلامى به گونه‌اى است كه فقيه مى‌تواند در صورت وجود


[١] تاريخ ايراد اين سخنرانى ٢٢/٤/٨٠ مى‌باشد.