مسأله ٢ - جايز نيست به مثل خراشيدن بدن خون از آن بيرون آورد، و همين طور به مسواك نمودن خون از بن دندانها بيرون آورد.
مسأله ٣ - جائز است در حال احتياج خون بگيرد به حجامت و غير آن، و همينطور خون دمل را بيرون آوردن در حال احتياج و جرب را خاريدن در صورتى كه موجب آزار است، اگر چه از آن خون در آيد.
مسأله ٤ - خون از بدن در آوردن كفاره ندارد.
بيست و يكم - ناخن گرفتن.
و در آن چند مسأله است: مسأله ١ - جائز نيست بعض ناخن را هم بگيرد مگر آن كه موجب آزار شود، مثل آن كه بعض آن افتاده باشد و بعض ديگر موجب آزار او باشد.
مسأله ٢ - جائز نيست ناخن پا را هم بگيرد چنانچه جائز نيست ناخن دست را بگيرد.
مسأله ٣ - فرقى نيست بين آلات ناخن گيرى قيچى باشد يا چاقو يا ناخن‌ گير، و احتياط واجب آنست كه ازاله ناخن نكند به هيچ وجه حتى به سوهان و دندان.
مسأله ٤ - اگر انگشت زيادى داشته باشد جايز نيست ناخن آن را بگيرد احتياطا، و همچنين اگر دست زيادى داشته باشد احتياط آن است كه ناخن آن را نگيرد اگر چه بعيد نيست جواز، اگر معلوم شود آن انگشت يا آن دست زيادى است.
مسأله ٥ - اگر يك ناخن از دست يا پا بگيرد يك مد طعام بايد كفاره بدهد، و براى هر ناخن دست تا به ده نرسيده بايد يك مد طعام بدهد، و هم چنين در ناخنهاى پا.
مسأله ٦ - اگر تمام ناخن دستها و پاها را در يك مجلس بگيرد يك گوسفند كفاره آن است.
مسأله ٧ - اگر ناخن دستها را تمام بگيرد در يك مجلس يا چند مجلس و در محل ديگر يا چند محل ديگر ناخن پاها را بگيرد دو گوسفند كفاره آن است.
مسأله ٨ - اگر تمام ناخن دست‌ها را بگيرد از ناخن پاها را كمتر از ده ناخن بگيرد يك گوسفند براى ناخن دست و براى هر يك از ناخنهاى پا يك مد طعام بايد بدهد و همچنين اگر ناخن پاها را بگيرد تمام و ناخن دست‌ها را كمتر از ده بگيرد.