مقصد عالى اسلام و همه مکتب‌هاى توحیدى این است که انسان درست بشود اولاً از آقایانى که زحمت کشیدند و تشریف آوردند در این محل تنگ و زحمت‌زا، تشکر مى‌کنم و توفیق و سعادت همه را از خداى تبارک و تعالى مسئلت دارم. وضع اسلام در همه ابعادى که دارد با وضع حکومت‌هاى دیگر بلکه با وضع ادیان دیگر آنچه که الان در دست است مغایرت دارد. در تمام دوران بشریت آنقدر که تاریخ به ما اطلاع مى‌دهد هیچ حکومتى و هیچ دیانتى مثل دیانت اسلام و حکومت اسلام نبوده است و بعدها هم نخواهد بود. اسلام یک حقیقتى است که انسان را در تمام ابعادى که دارد، چه از بعدهاى مادى و چه بعدهاى معنوى تا برسد به آنجائى که آنچه در وهم تو ناید آن شود، در همه این ابعاد نظر دارد و طرح تربیتى. شما به حکومت‌هاى دنیا، غیر ادیان وقتى که نظر بکنید چه حکومت‌هاى شرق و غرب و چه حکومت هائى که در بین شرق و غرب هستند هیچ حکومتى را نمى‌بینید که با کیفیت باردارى زن‌ها کار داشته باشند، بابچه‌هاى شیرخوار کار داشته باشند، با کیفیت ازدواج که چه وقت باشد، چه وقت نباشد کار داشته باشد، با بچه‌هاى کوچکى که در دامن مادرشان هست و تکلیف پدر و مادر، با آنها کار داشته باشد، بلکه هیچ حکومتى با اخلاق افراد هم کار ندارد الا آن چیزى که به حکومت ضرر بزند. نظر حکومت‌هائى دنیائى این است که یک کسى مخالفت با نظم نکند، مخالف با حکومت آنها نکند، بیرون نیاید و عربده بکشد و بخواهد نظم را به هم بزند تا این حدود کار دارند آنها، اما در باطن منزل‌ها چه مى‌گذرد و غیر از توطئه‌که این هم مربوط به نظام است این آدم در خانه خودش چه مى‌کند ابداً کارى به این ندارد، هر کارى مى‌خواهد بکند. آزادى که حکومت مادى به مردم مى‌دهند غیر از آن آزادى است که حکومت‌هاى معنوى و خصوصاً اسلام به جامعه مى‌دهد. طرز حکومت اسلام با سایر حکومت‌ها در تشکیلات، طرز نیروهاى مسلح اسلامى با سایر نیروهائى که غیر اسلامى هستند همه اینها فرق دارند. اسلام از قبل از اینکه شما ازدواج بکنید، با ازدواج شما سروکار دارد، مى‌خواهد نتیجه این ازدواج یک انسان سالم باشد، مثل حیوانات نباشد که به طور هرج و مرج هر کارى مى‌خواهند مى‌کنند. از قبل از ازدواج قوانین اسلام هست که چه شخصى را زن قبول کند به ازدواج و چه زنى را مرد قبول کند براى ازدواج، اوصاف مرد، اوصاف زن، اینها در اسلام مطرح است، در هیچ حکومتى این مطرح نیست که مرد اوصافش چه باشد، زن اوصافش چه