فهرس الصدريه في الاجازات العليه
 
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص

فهرس الصدريه في الاجازات العليه - الهمداني، علي اكبر بن شير محمد - الصفحة ٣٥٣

اشعارشان ، طبقات حكما و عرفا و خوشنويسان ، و ذكر تاريخ بلدان ، و تاريخ حضرت ولى عصر ( عج ) و شرح بعض ادعيه و . . . در حدود ده هزار سطر . مؤلف در كتاب ديگر خود ، كاسه درويشان ، تاريخ تأليف اين كتاب را سال ١٣١٢ق، نگاشته است . [١] ٨ . دعوة الحسنى في الأدعية الحسنى : در اعمال شب و روز . اين كتاب ، به فارسى است و چندين بار در بمبئى و تهران به چاپ رسيده است . [٢] ٩ . ديوان صدر همدانى : مشتمل بر اشعار مؤلف است . [٣] ١٠ . الردّ على البابية : به فارسى و در ردّ باب وبابى هاست . [٤] ١١ . الردّ على الفوائد : ردّى است به زبان فارسى بر فوائد ميرزا ابوالفضل گلپايگانى بابى . [٥] ١٢ . فهرس الصدرية في الإجازات العلية : كتاب حاضر است كه در باره آن خواهيم گفت . ١٣ . كاسه درويشان : جُنگى به نثر و نظمِ فارسى و عربى و شبيه كشكول شيخ بهايى و زنبيل فرهاد ميرزاست . مؤلف بعد از تأليف خرابات ، و ناسخ التفاسير ، با هدف تفريح و تنوّع ، به اين مجموعه پرداخته و در آن ، اشعارى از خود ، و اجازات محدث نورى و سيد محمّد هندى و ميرزا حسين بن خليل تهرانى را آورده است . [٦] ١٤ . مثنوى صدريه : در اصول دين و اثبات مذهب جعفرى و ابطال


[١] همان ، ج٧ ، ص١٤٣ ـ ١٤٤ (ش ٧٩٤) .[٢] همان ، ج٨ ، ص٢٠٧ ؛ مؤلفين كتب چاپى ، ج٤ ، ص٥٠٨ ؛ فهرست كتب چاپى فارسى ، ج٢ ، ص٢١٦٣ .[٣] الذريعة ، ج٩ ، ص٦٠٥ (ش٤٣٢٨) وج٩ ، ص٧٥١ (ش ٥١١٠)[٤] همان ، ج١٠ ، ص١٨٩ (ش٤٥٤)[٥] همان ، ج١٠ ، ص٢١٦ .[٦] همان ، ج١٧ ، ص٢٣٢ .