خودى و غير خودى از منظر كتاب و سنت - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ٢٦

«عايشه» از رهبران اين جريان افتخار همسرى پيامبر (ص) و ام المؤمنين بودن را داشت. «زبير» و «طلحه» از ديگر رهبران اين گروه، افتخار حوارى پيامبر (ص)، شركت در جنگ‌هاى متعدد اسلام و جانبازى در جنگ راداشتند. «١» برخى رهبران اين جريان از اولين كسانى بودند كه در دوران حكومت امام على (ع) شعار حمايت و پشتيبانى از ولايت آن حضرت سردادند. و با ايشان بيعت كرده و ديگران را نيز به بيعت با آن حضرت، تحريك و تهييج كردند.
امام على (ع) در وصف رهبران اين جريان مى‌فرمايد:
من به مطاع‌ترين مردم، عايشه مبتلا شده‌ام و به با تدبيرترين آنان، طلحه و به شجاع‌ترين آنان، زبير و ثروتمندترين آنان، يعلى بن منيته و بخشنده‌ترين قريش، عبداله بن عامر، گرفتار آمده‌ام. «٢» اين جريان، سرانجام با هدايتهاى پشت پرده جريان غير خودى اعتقادى يعنى بنى اميه، پيمانهاى خود را با ولايت گسستند و در مقابل حكومت امام على (ع) به صف آرايى پرداخته و جنگ جمل را به راه انداختند. اين جنگ به شكست اين جريان منتهى شد.
و اما ديگر جريان غير خودى «مارقين» بودند. اينان به قول شهيد مطهرى تركيبى از زشتى و زيبايى بودند؛ و در مجموع به نحوى بودند كه در نهايت امر در صف دشمنان على (ع) قرار گرفتند. «٣» اينان در افقى بسيار پست فكر مى‌كردند، اسلام و مسلمانى را در چهار ديوارى انديشه‌هاى محدود خود محصور كرده بودند؛ مانند همه كوته نظران ديگر، مدعى بودند