خودى و غير خودى از منظر كتاب و سنت - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ٢٢

آنان را مغرور كرده است (و تصور مى‌كنند كه مى‌توانند با سپاه نيرومند قريش در افتند و پيروز شوند)، ولى هر كس بر خدا توكل كند، خداوند با قدرت و حكيم است.
٢- منافقان پس از پايان جنگ احد، راه شماتت و زخم زبان را در پيش گرفتند و به صورت دلسوزى گفتند: اگر مسلمانان به جنگ و جهاد نمى‌رفتند و در مدينه مى‌ماندند، كشته نمى‌شدند. قرآن مجيد در اين باره مى‌فرمايد:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَقَالُوا لإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ أَوْ كَانُوا غُزًّى لَوْ كَانُوا عِندَنَا مَا مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللّهُ ذَلكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ وَاللّهُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ.
(آل‌عمران/ ١٥٦)
اى افراد با ايمان! مانند كافران نباشيد آنگاه كه برادران آنها به مسافرت مى‌رفتند و يا در جهاد شركت مى‌كردند، به آنان مى‌گفتند: آگر نزد ما بودند نمى‌مردند و كشته نمى‌شدند (شما اين سخنان را نگوييد) و اين حسرت را بر دل آن‌ها بگذاريد. خداوند زنده مى‌كند و مى‌ميراند و خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد بيناست.
و در جاى ديگر در همين باره مى‌فرمايد:
الَّذِينَ قَالُوا لإِخْوانِهِمْ وَقَعَدُوا لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا قُلْ فَادْرَءُوا عَنْ أَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِن كُنْتُمْ صَادِقِينَ. (آل عمران/ ١٦٨)
آنان‌اند كه به برادران خود گفتند: اگر آنها از ما پيروى مى‌كردند، كشته نمى‌شدند. بگو (اگر شما مى‌توانيد مرگ افراد را پيش بينى كنيد) پس مرگ را از خود دور سازيد؛ اگر راست مى‌گوييد.