خودى و غير خودى از منظر كتاب و سنت - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ٢١

ولى من از هر منافقى بر شما مى‌ترسم كه زبانى گويا دارد، سخنانى مى‌گويد كه براى شما دلپذير است، اما اعمالى (در خفا) انجام مى‌دهد كه زشت و بد مى‌شماريد. «١» قرآن مجيد مملّو از آياتى است كه به بيان ويژگيهاى مختلف منافقان مى‌پردازد. در اين‌آيات، منافقان انسانهايى طرفدار برقرارى ارتباط غير مجاز با بيگانگان (مجادله/ ١٤)، برحذر از داشتن ارتباط لازم با دوستان (نور/ ٤٧- ٤٨)، فتنه گر و ايجاد كننده اختلاف (توبه/ ٤٧- ٤٨)، كوردل (محمد/ ٢٣- ٢٤)، سرگردان و مضطرب (بقره/ ١٧- ٢٠)، مذبذب و فرصت‌طلب (نساء/ ١٤١- ١٤٣)، ترسو و بزدل (احزاب/ ١٩- ٢٠)، آمر به منكر و ناهى از معروف (توبه/ ٦٧)، دروغگو (منافقون/ ١)، لجوج و متعصب (بقره/ ٢٠٦)، توجيه گر (توبه/ ٩٦)، رياكار (نساء/ ١٠٨) كاهل در نماز (نساء/ ١٤٢) و بر حذر از انفاق (توبه/ ٦٧) معرفى شده‌اند.
جريان غير خودى منافقان در زمان پيامبر اكرم (ص) كار شكنى‌هاى فراوانى عليه اسلام و مسلمين انجام داد كه در اينجا به مواردى از آن اشاره مى‌گردد:
١- منافقان پيش از آغاز جنگ بدر، ايجاد ترس و تضعيف روحيه مسلمانان را در دستور كامل خود داشتند؛ قرآن مجيد در اين باره مى‌فرمايد:
إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَرَضٌ غَرَّ هؤُلَاءِ دِينُهُمْ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ فَإِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ. (انفال/ ٤٩)
(به ياد آور) زمانى را كه منافقان و افراد بيمار دل مى‌گفتند: آيين مسلمانان، خودى و غير خودى از منظر كتاب و سنت ٣٤ ٣ - علل رعايت مرزبندى با غير خودى ص : ٣٤