آزادى و مسؤوليت زن - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٧ - پرورش نيكو، ضامن پايدارى
جهان وجود دارد.
بنابراين ما بايد برخود سخت بگيريم و كودكانمان را براى مقابله با مشكلات پرورش دهيم تا بتوانند در مقابل تمام قدرتهاى استكبارى پايدارى كنند.
٣- ما بايد فرزندانمان را به گونهاى پرورش دهيم كه ميهن و مردم ميهن خود را دوست داشته باشند، آنان را بگونهاى پرورش دهيم كه لذّت احسان به تهيدستان و غمديدگان را احساس كنند و به طور جدّى از اين موضوع كه روح خودبينى و خودپرستى در آنان دميده شود، جلوگيرى كنيم. اگر فرزند ما به دوستش احسان كند، نبايد او را توبيخ كنيم، بلكه بايد او را بستاييم و تشويق كنيم با اين هدف كه روح همكارى و ايثار را در او رشد بدهيم.
پديده اسفناكى در ميان پدران و مادران در جامعههاى ما رواج دارد و آن اينكه پيوسته- فهميده و يا نفهميده- تلاش مىكنند كه روح خودپسندى و خودگرايى را در فرزندانشان رشد دهند، اين پديده در زمينه درس خواندن بيشتر به چشم مىخورد، در دهان فرزندان خود افكار و توجيهاتى مىگذارند كه به توليد نسلى خودبين منجر مىشود كه اعضاى آن فقط به خود و منافع خود مىانديشند. تمام همّت خود را به كار مىگيرند تا به مدارك بالاى دانشگاهى دست يابند و مراكز مهمّ جامعه را اشغال كنند و به مقامات بالايى برسند كه منافع آنان را محقّق كند و به شهرت، مجد و ثروت برسند. اين افراد به قشر مستضعف جامعه خود هيچ گونه كمك و يارى نمىرسانند.
طبيعى است كه منظور ما اين نيست كه پدران و مادران فرزندان را به