آزادى و مسؤوليت زن - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٦ - پيرامون زن و مسؤوليتهاى مكتبى
با طاغوتيان امكانپذير نيست.
زن براى كار نكردن در راه خدا و نپذيرفتن مسؤوليّت معذور و قابل بخشش نيست. اين مسؤوليّت فقط بر دوش مردان نيست، حتّى ضرورتى ندارد كه بر شركت دراين كار مردان به زنان چراغ سبز نشان بدهند بلكه بايد زنان خود اقدام كنند. بنابراين اگر زن به بهانه اينكه پدر، يا برادر، و يا همسرش مانع او شدند، به مسؤوليّت دفاع از اسلام عمل نكند در برابر خداوند معذور نيست كه «اطاعت هيچ آفريدهاى براى معصيت آفريدگار لازم و واجب نيست. [١]»
قرآن كريم نيز در آيات زيادى كافران را سرزنش و توبيخ مىكند كه چرا به باطل از پدران خويش پيروى كردند و بر ماست كه بكوشيم تا مصداق اين توبيخ نباشيم.
البتّه منظور از سخن فوق اين نيست كه از سنّت مألوف خارج شويم و فرياد اعتراضمان را بر عليه سرپرستان خود سر دهيم، بلكه بايد با حكمت و دانش دراين راه گام برداريم و اولياى خود را با شيوههاى درست و از طرق مختلف راضى و خشنود كنيم.
ولى اساس كار- كه خدمت به اسلام است- در هيچ حالى ساقط نمىشود. بنابراين، ما در ترك عمل مكتبى خودمان، عذر و بهانهاى در پيش خداوند نداريم، و نمىتوان دليل آورد كه سرپرستان ما موافق مشاركت ما دراين امر نبودند؛ زيرا اين عمل مثل نماز، روزه و ديگر عبادتهاى واجب، واجب است.
[١] - امام على عليه السلام.