آزادى و مسؤوليت زن - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢٦
زكريا نيز بيشتر باشد؛ شيوه عبادت او به گونهاى بود كه زكريا را آگاه ساخت. مريم به قدرى در زكرياى پيامبر تأثير گذاشته بود كه علىرغم پيرى بسيار از خدا طلب فرزند كرد. اين ماجرا دراين آيه ذكر شده است:
(هُنالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِن لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ) [١].
«آنجا [بود كه] زكريا پروردگارش را خواند [و] گفت: پروردگارا! از جانب خود، فرزندى پاك و پسنديده به من عطا كن، كه تو شنونده دعايى.»
در اينجا انتقال افكار ميان نيكوكاران را ملاحظه مىكنيم، ميان همسر عمران كه آنچه در شكم داشت نذر خانه خدا كرد و او را از شيطان رانده شده به پروردگارش پناه داد و زكريا كه اميد او قطع نشد و از پروردگار خويش خواست تا به او فرزندى روزى كند، فرزندى پاك كه وارث خوبى براى حمل افكار و بينشهاى رسالتهاى آسمانى باشد.
از اين داستانى كه قرآن كريم براى ما نقل مىكند، براى ما روشن مىشود كه پيوند انسان و فرزندانش از چه زمانى آغاز مىشود و چگونه مىباشد.
قرآن كريم مىخواهد به ما بفهماند كه اين پيوند، پيش از ولادت آغاز مىشود، بلكه حتّى پيش از ازدواج آغاز مىشود و ادامه مىيابد تا زمانى كه فرزند در رحم مادر قرار مىگيرد و رشد مىكند و به جنين تبديل مىگردد، جنينى كه نادانان او را تكهاى گوشت مىدانند، غافل از اينكه اين جنين، يك دستگاه كامل است. انسان معمولًا از اين ارتباط و پيوند غافل مىماند
[١] - سوره آل عمران، آيه ٣٨.