آزادى و مسؤوليت زن - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٠٠ - خانواده، خانه نور الهى
قرآن كريم هيچگاه از مردان اين خانهها به مردانى كه تجارت و كسب ندارند و در غارها به عبادت معتكفند ياد نمىكند و بلكه اينگونه مىفرمايد: (رِجَالٌ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ...) مردانى هستند كه در متن واقعيّتها و درون جامعه و جريان اقتصادى آن هستند، ولى اين كارها آنان را از مؤمن بودن باز نمىدارد. آنان مردانى هستند كه شايستگى و شخصيّت برتر خود را براى داشتن مال و تجارت كردن اثبات كردهاند، بدون اينكه مال آنان را مالك شود و به عمليات تجارى تبديل كند. آنان حتّى در لحظه سود بردن، گرفتن و بخشيدن، خدا را در برابر چشمان خود قرار مىدهند و (در معامله) غش نمىكنند، مردم را فريب نمىدهند و از ياد خدا غافل نمىشوند، بلكه بالاتر و برتر از اين، معامله درست را وسيله تقرب به خدا و گامى عملى براى ياد دائمى خدا مىدانند. اينها همه اضافه بر اين است كه از عبادت غافل نمىشوند و آنگاه كه وقت نماز فرا مىرسد، تنبلى نمىكنند، و براى هر كارى وقت آن را در نظر مىگيرند. تمام اينها به ما مىفهماند كه اين مردان داراى آگاهى كافى و نظم در امور هستند، اين مردان شخصيّتهايى متمدّن هستند كه هيچ چيزى آنان از جايگاهى كه خداوند برايشان قرار داده، جدا نمىكند و چون اين مردان از طريق ضروريّتهاى دنيا- مانند تجارت و كسب مال- فريب دنيا را نمىخورند واز آن متأثّر نمىشوند، طبيعى است كه تصوّر كنيم آنان از امور پست دنيوى مانند موسيقى و فيلمهاى مبتذل، تلويزيون، روزنامههاى مبتذل و مدح و ذم اين و آن از طريق وسايل تبليغاتى شيطانى متأثّر نمىشوند، زيرا اينان در تمامى لحظات زندگى درپى كمال هستند. قرآن علّت تمام اين كارها را