الکلام اللطیف؛ شرح فارسی بر تصریف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٤ - اسم مفعول

مدحرج (يكمرد غلطاننده) اسم فاعل.

و مدحرج (يكمرد غلطيده‌شده) اسم مفعول.

مستخرج (يكمرد بيرون‌آورنده) اسم فاعل.

و مستخرج (يكمرد بيرون‌آورده‌شده) اسم مفعول.

و گاهى در برخى از موارد لفظ اسم فاعل با اسم مفعول مساوى است ولى در تقدير باهم اختلاف دارند مانند الفاظ:

محابّ (يكمرد دوست‌دارنده و دوست‌داشته‌شده).

و متحابّ (يكمرد دوست‌دارنده و دوست‌داشته‌شده).

مختار (يكمرد برگزيننده و برگزيده‌شده).

و مضطرّ (يكمرد بى‌چاره).

و معتدّ (يكمرد دشمنى‌كننده و مورد دشمنى واقع‌شده).

و منصبّ (يكمرد ريخته‌گر).

و منصبّ فيه (ريخته‌شده در آن).

و منجاب (يكمرد ظاهر و آشكار).

و منجاب عنه (پرده برداشته‌شده).

شرح‌

فالضّابطة فيه: ضمير در « فيه » به مازاد على الثّلاثة راجع است.

فى مضارعه: ضمير در « مضارعه » به مازاد على الثّلاثة برمى‌گردد.

ما قبل آخره: ضمير در « آخره » به مضارع برمى‌گردد.

و تفتحه فى اسم المفعول: ضمير در « تفتحه » به ما قبل آخر برمى‌گردد.

كمحابّ: در تقدير اسم فاعلش « محابب » و اسم مفعولش « محابب » مى‌باشد.

و متحابّ: در تقدير اسم فاعلش « متحابب » و اسم مفعولش‌