الکلام اللطیف؛ شرح فارسی بر تصریف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٦ - نوع هفتم معتل الفاء و العين و اللام

و اسم فاعل آن راء (يكمرد بيننده) و رائيان (دو مرد بيننده) و راؤن (مردان بيننده) بوده مانند راع، راعيان، راعون.

و اسم مفعولش مرئىّ همچون مرعىّ مى‌باشد.

و بناء آن از باب افعال نيز با نظائرش مخالف است يعنى همانطورى كه « رأى » با نظائرش همچون نأى، ينأى مخالف بوده و در رأى ملتزم هستند بحذف همزه بخلاف نأى، ينأى عينا بناء باب افعالش نيز چنين است فلذا در باب افعال نيز همزه را از « رأى » حذف مى‌كنند ولى از اخواتش حذف نكرده بلكه همچنان محفوظ و ثابت مى‌گذارند از اينرو در بناء آن از باب افعال مى‌گويند:

ارى (نشان داد) يرى (نشان مى‌دهد) اراء (نشان دادن) و ارائة (نشان دادن) و اراية (نشان دادن).

و اسم فاعلش مر و اسم مفعولش مرى، مريان، مرون، مراة، مراتان، مريات مى‌باشد.

و صيغه امر حاضر آن از باب افعال عبارتست از: ح ار (نشان بده تو يكمرد) اريا (نشان بدهيد شما دو مرد) اروا (نشان دهيد شما مردان) ارى (نشان بده تو يكزن) اريا (نشان بدهيد شما دو زن) ارينان (نشان دهيد شما زنان).

و با نون تأكيد مى‌گوئى:

ارينّ، اريانّ، ارنّ، ارنّ، اريانّ، ارينانّ.

و در نهى آن مى‌گوئى:

لا ير (نبايد ببيند يكمرد) لا يريا (نبايد ببينند دو مرد)، لا يروا (نبايد ببينند مردان).

تا آخر صيغه‌هاى چهارده‌گانه.

و در صرف نهى با نون تأكيد مى‌گوئى: