بن خالد كوفى ك ابوعيسى شيبانى ( ١٤٢ ـ ٢٢٠ ق ) ; راوى دوم : خلف بن هشام ( ١٥٠ ـ ٢٢٩ ق ). ٦ ) نـافع بن عبدالرحمن مدنى ( ٧٠ ـ ١٦٩ ق ) راوى اول : ورش , عثمان بن سعيد مصرى ( ١١٠ ـ ١٩٧ ق ) راوى دوم : قالون , عيسى بن سينا ( ١٢٠ ـ ح ٢٢٠ ق ). كسايى , على بن حمزة ( ١١٩ ـ ١٨٩ ق ) , راوى اول : ليث بن خالد ( م ٢٤٠ ق ) ; راوى دوم : حفص بن عمر الدورى ( كه راوى ابوعمرو بصرى يعنى زبان بن علاء هم بوده است ). چون سه تن بر اين قاريان هفتگانه ( قراء سبعه ) اضافه شود , قاريان دهگانه ( قراء عشره ) به دست مـى آيـد : ٨ ) خـلف بن هشام ( ١٥٠ ـ ٢٢٩ ق ) ; راوى اول : اسحاق ( ابويعقوب اسحاق بن ابراهيم بغدادى ) ( م ٢٨٦ ق ) ; راوى دوم : ادريس , ابوالحسن بن عبدالكريم حداد بغدادى ( م ٢٩٢ ق ). ٩ ) يعقوب بن اسحاق ( ١١٧ ـ ٢٠٥ ق ) ; راوى اول : رويس , محمد بن متوكل ( م ٢٣٨ ق ) ; راوى دوم : روح , ابوالحسن روح بن عبدالمؤمن هذلى ( م ٢٣٤ ق ). ١٠ ) ابوجعفر يزيد بن قعقاع ( م ١٣٠ ق ) ; راوى اول : عيسى , ابوالحارث عيسى بن وردان مدنى ( م ١٦٠ ق ) ; راوى دوم : ابن جماز , سليمان بن مسلم ( م ب ١٧٠ ق ). ( بـراى تـفـصـيـل بيشتر ـ التيسير دانى , ٤ ـ ٧ ; النشر ابن جرزى , ١/٩٩ ـ ١٧٤ , ترجمه الاتقان , ١/٢٤٦ , چهارده روايت , محمد جواد شريعت , مقدمه ). قرآن پژوهان و اصوليان شيعه درباره حجيت قراآت هفتگانه و دهگانه بحث كرده اند. آيت اللّه خوئى ـ اعلى اللّه مقامه ـ در پايان دو فصل پربارى كه درباره قراآت و قراء دهگانه نوشته اند آورده انـد : در نـماز , قرائت بر وفق هر قرائتى كه در زمان اهل بيت عليهم السلام متعارف بوده است , جايز است . ( البيان , ١٨٣ ).

١٠ - مكى و مدنى .

قرآن پژوهان اعلم از اهل سنت يا شيعه براى شناخت سوره ها ( و آيات ) مكى و مدنى ,