عموما برآنند كه واژه قرضى است , اما عجيب است كه لـغـويـان دربـاره اصـل آن چـيـزى نگفته اند و حال آنكه اين واژه از فارسى گرفته شده است ( واژه هاى دخيل , ص ٤٠٦ ). ( نيز ـ تعليقه مترجم بر همين كلمه در كتاب پيشين , ص ٥١ ).

٤٦ ) ورق .

[ ٢ بار به همين صورت در اعراف , ٢٢ , و طه , ١٢١ , و يك بار به صورت ورقة , در انعام , ٥٩ به كار رفته است ]. مـتاسفانه هيچ يك از منابع اساس كار ما و نيز برهان قاطع و حواشى دكتر معين بر آن , و فرهنگ مـعـين و لغت نامه دهخدا , به اين توضيح ريشه شناسى نپرداخته اند كه ورق , معرب برگ فارسى است . لـذا ايـن ريشه شناسى را كه راقم اين سطور , سى سال پيش , هنگام تحصيل در دانشكده ادبيات دانـشگاه تهران , از استادان خود شادروانان ابراهيم پور داود و بهرام فره وشى و پرويز ناتل خانلرى شنيده است , در حال حاضر بر اثر كمبود منابع نمى تواند مستند كند.

٤٧ ) وزير.

[ ٢ بار در قرآن به كار رفته است : طه , ٢٩ ; فرقان , ٣٥ ].

جواليقى و ادى شير و امام شوشترى به اين كلمه نپرداخته اند. آرتـور جفرى تصريح دارد كه وزير كه وزن فعيل دارد , مشتق از وزر ( يعنى بردن و حمل كردن ) نيست , بلكه از ويچيراى اوستايى و ويچير پهلوى گرفته شده است . براى تفصيل بيشتر ـ واژه هاى دخيل , ص ٤٠٦ و ٤٠٧. و نيز تعليقه مترجم بر آن ( ص ٥١ ).