برده آزاد كردن است . يا اطعامى [ به يتيمان و بينوايان ] در روز گرسنگى [ و قحط و غلا ] ). و ) همچنين موارد ديگرى كه همين شكل و شيوه را دارد و مساله مبهمى مطرح مى شود , سپس به آن پاسخ روشنى داده مى شود , از جمله : مدثر , آيه ٢٧ به بعد ; القارعة , ٣ به بعد ; همزه , ٥ به بعد.

١١ ) و مواردى هم هست كه بدون .

كاربرد كلمه ما ادريك امر مبهم در يك آيه را در آيه ديگر روشن كرده است .

از جمله : ١ ) در آيه ٣١ سوره عبس مى فرمايد و فاكهة و ابا. ( و ميوه و اب [ رويانديم ] ) , و سپس به دنبال آن مى افزايد : متاعا لكم و لانعامكم ( كالايى بـراى شـمـا و چـارپايان شما ) كه طبق لف و نشر مرتب نشان مى دهد كه اب به معناى علف و علفچر و علفزار و نظاير آن است . زيرا بايد خاص چارپايان باشد. ب ) تسنيم در آيه ٢٧ و ٢٨ سوره مطففين مطرح و بلافاصله معناى آن روشن مى شود. در آيات قبلى , سخن از رحيق مختوم ( شراب سربه مهر ) مى رود , سپس مى فرمايد : و مزاجه من تسنيم . عينا يشرب بها المقربون ( و آميزه آن از تسنيم است : چشمه اى كه مقربان از آن مى نوشند.

) ١٢ ) خير در قرآن مجيد.

بارها به كار رفته است .

مـعـناى مهم و برجسته آن همان است كه در فارسى هم تا به امروز زنده است ( به معناى خوبى , كار نيك ) اما گاه برمى آيد كه مراد از آن مال است . در آيـه ٢١٥ سـوره بقره , دو بار كلمه خير , بار اول به معناى مال و بار دوم به معناى نيكى به كار رفته است