اوصاف الاشراف - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٣٦ - فصل چهارم(در رياضت)

اخلاق ملكه كند، شيطانى، و در تنزيل اين جمله نفس امارّه آمده است يعنى «امّارة بالسوء» اگر اين رذائل در وى ثابت باشد.

امّا اگر در وى ثابت نباشد، يا وقتى ميل به شركند و وقتى ميل به خير، و چون ميل به خير كند از ميل به شر پشيمان شود و خويشتن را ملامت كند مر آن نفس را لوّامه خوانده‌اند.

و نفسى را كه منقاد عقل باشد و طلب خير او را ملكه شده او را نفس مطمئنّه ناميده است.

و غرض از رياضت سه چيز است:

يكى رفع موانع از وصول به حق، از شواغل ظاهره و باطنه.

دوم مطيع گردانيدن نفس حيوانى مر عقل عملى را كه باعث باشد بر طلب كمال.

و سوم ملكه گردانيدن نفس انسانى را به ثبات بر آنچه معدّ او باشد قبول فيض حقتعالى را تا به كمالى كه او را ممكن باشد برسد.